Πέμπτη, 31 Μαΐου 2012

Αλεξάνδρα Μπαλού στην ΝΕΤ (Video)

Το παρακάτω βίντεο αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για να κατανοηθούν τα αίτια της δυσαρέσκειας που έχει εκφράσει επανελλημένως το τελευταίο διάστημα το ΚΚΕ, απέναντι στην αντιμετώπισή του από την δημόσια τηλεόραση, είτε επισήμως, είτε μέσω παρεμβάσεων σε πολιτικές εκπομπές (για την ιδιωτική τηλεόραση θεωρώ πως ο καθένας αντιλαμβάνεται τον ρόλο τους ως φερέφωνα των συμφερόντων της ιδιοκτησίας τους).
Η κατευθυνόμενη δημοσιογράφος της ΝΕΤ, Ντένια Σαρακίνη, στον δρόμο που χάραξαν και χαράσσουν όλα τα αστικά μέσα ενημέρωσης (μέσα σε αυτά και τα κρατικά), όσον αναφορά τηνσυστηματική διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ και την πρόταση της Λαϊκής Εργατικής Εξουσίας που έχει καταθέσει ξεκάθαρα και ολοκληρωμένα βάση των σημερινών αντικειμενικών συνθηκών, ήδη από τον ΑΠΡΙΛΙΟ ΤΟΥ 2010 (!!!), επέμενε για άλλη μια φορά στον αστικό μύθο πως το ΚΚΕ δεν θέλει να κυβερνήσει και πως δεν έχει διατυπώσει πτόταση εξουσίας. Μεγαλύτερη ανοησία απο αυτήν, δεν υπάρχει !  Μπροστά στο ξεκάθαρο προβοκάρισμα του ΚΚΕ εκ μέρους της δημοσιογράφου της ΝΕΤ, την ευκαιρία άρπαξε ώστε να ρίξει λίγη λάσπη και το φρούτο που περιφέρει ως στέλεχος η Νέα Δημοκρατία, Κατερίνα Παπακώστα "Αυτή είναι μια είδηση ... Κάνει κυβερνητική πρόταση το ΚΚΕ".
Εκτός απο αυτό όμως, χαρακτηριστικό είναι πλέον και το κόλπο των προβοκατόρικων ερωτήσεων εκ της διευθύνσεως της ΝΕΤ, όπου την τελευταία εβδομάδα πραγματικά έχει κολλήσει η βελόνα των δημοσιογράφων στο τι δείχνουν τα στημένα τους γκάλοπ και αποφεύγουν τις ερωτήσεις για το πρόγραμμα και τις προτάσεις του ΚΚΕ. Δεν κρύβεται πάντως η αγωνία τους να πάνε το ΚΚΕ, έστω και τεχνητά, στο 5 ή στο 4%. Βέβαια ο στόχος είναι εκτός βουλής (και εκτός νόμου όταν έρθει η ώρα), αλλά ξέρουν ότι οι κοινωνικές ρίζες του ΚΚΕ είναι πολύ βαθιές.

Η Αλεξάνδρα Μπαλού όμως αντέδρασε άμεσα στην διαστρέβλωση που επιχειρήθηκε για άλλη μια φορά, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο όσο αναφορά και αυτόν τον αστικό μύθο.

Πηγή

Τα ισοδύναμα της Νέας Δημοκρατίας

Ο Αντ. Σαμαράς δεν παρέλειψε να εκφράσει το θαυμασμό του για την «ανάπτυξη» στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, δείχνοντας καθαρά ότι επενδύσεις στον καπιταλισμό σημαίνει μισθοί Κίνας και δικαιώματα Ινδίας. Εκεί όμως που έδωσε πραγματικά τα ρέστα του, ήταν η στοχοποίηση του εργατικού λαϊκού κινήματος και η θρασύτατη και συκοφαντική επίθεση στο ΚΚΕ.

«Το ΚΚΕ - είπε - μπορεί να μη χάιδευε τους κουκουλοφόρους. Αλλά παρέλυε τη χώρα, παρέλυε τα λιμάνια, παρέλυε τον τουρισμό, παρέλυε την οικονομική ζωή. Εδιωχνε επιχειρήσεις. Εδιωχνε επενδύσεις. Δέστε τι κάνει σήμερα με τη "Χαλυβουργική". Αυτό είναι το παλιό που πρέπει να τελειώσει».

Οι επιχειρήσεις ανοίγουν και κλείνουν στον καπιταλισμό με μοναδικό κριτήριο τα κέρδη του καπιταλιστή ιδιοκτήτη, για λογαριασμό του οποίου δουλεύει η ΝΔ και τα άλλα κόμματα που υπηρετούν την ΕΕ. Πρόσφατο παράδειγμα η επιχείρηση «Γιούνιβελ» στην Πιερία, που η ιδιοκτησία της τη μεταφέρει στη Ρουμανία, όχι γιατί είχε κινητοποιήσεις, αλλά γιατί υπάρχει περιβάλλον μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων «δουλείας», άρα και πολλαπλάσια κερδοφορία.

πηγή

Το ΠΑΣΟΚ μην το ξεχνάς

Ευάγγελος Βενιζέλος: «Επιλέξαμε να μειωθεί ο κατώτατος μισθός, γιατί εκεί υπάρχει προοπτική να πάρεις νέους ανθρώπους για μια πρώτη εργασιακή εμπειρία και προκειμένου να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας»

Αλ. Παπαρήγα: Ο ΣΥΡΙΖΑ μιμείται το ΠΑΣΟΚ του '74

«Ο ΣΥΡΙΖΑ μετεξελίσσεται στη νέα σοσιαλδημοκρατία» λέει στον realfm 97.8 η Αλ. Παπαρήγα και χαρακτηρίζει «λόγια του αέρα» τα περί κατάργησης του μνημονίου που υποστηρίζει η Κουμουνδούρου.
Μιλώντας στον Νίκο Χατζηνικολάου η γ.γ. του ΚΚΕ εκτίμησε ότι κανένα από τα τρία κόμματα (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) δεν παρουσιάζουν το σχέδιό τους για την επόμενη ημέρα όπου μπορεί να υπάρξει αποπομπή χωρών από την ευρωζώνη ή ακόμη και φαινόμενα ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.
«Είναι λόγια του αέρα» σημείωσε η κ. Παπαρήγα αναφερόμενη στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για ανατροπή του μνημονίου αφού όπως εξήγησε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχει συγκεκριμένη δημοσιονομική πολιτική και πλάνο έως το 2020.
«Εμείς είμαστε ρεαλιστές και δεν έχουμε καβαλήσει κανένα καλάμι» σημείωσε η κ. Παπαρήγα αμφισβητώντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει πράξη τα όσα περιγράφει στο πρόγραμμά του όπως για παράδειγμα οι επανακρατικοποιήσεις για τις οποίες αντιδρά η Ε.Ε.
«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σε μία διαδικασία μετεξέλιξης. Ένα μεγάλο κομμάτι του γίνεται η νέα σοσιαλδημοκρατία και ένα άλλο το ανάχωμα προς το ΚΚΕ. Μιμείται το ΠΑΣΟΚ του 1974» τόνισε η γ.γ. του ΚΚΕ και ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να συζητήσει συμμετοχή του κόμματός της σε μία κυβέρνηση συνεργασίας, η οποία θα δεχθεί όλες τις πολιτικές της Ε.Ε.

Ακούστε τι είπε η κ. Παπαρήγα στον realfm 97.8

πηγή

Αλέξης Τσίπρας: "Συμφωνήσαμε (με την Λούκα Κατσέλη) επίσης στην ανάγκη να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ανατρέψουμε το μνημόνιο"

Ένα βίντεο για να θυμηθούμε ξανά τον νέο αριστερό σύμμαχο του του Σύριζα.

Το γύναιο, τα όρνεα που κράζουν και τα τσιμπούρια που κραυγάζουν

Από την Ελληνοφρένεια

Δυο μέρες τώρα σκέφτομαι τις δηλώσεις αυτού του ξινού γύναιου και δεν μπορώ να γράψω λέξη επ’ αυτών. Με σόκαρε με τον κυνισμό, την υποκρισία, την απανθρωπιά της. Με σοκάρει επίσης και η σκέψη ότι υπάρχουν ακόμα Έλληνες, οι οποίοι δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν τους εκπροσώπους της. Όλες αυτές τις συνιστώσες της ακροδεξιάς αμορφωσιάς, που ως υποχείρια του γύναιου και των όρνεων της παγκόσμιας διακυβέρνησης κραυγάζουν τον φόβο και τον τρόμο από πάνω μας με μοναδικό στόχο να μας κάνουν να υποκύψουμε και να μετακυλήσουμε στις επόμενες γενιές την ευθύνη που τώρα μας αναλογεί.
Ήταν απόλυτα σαφές το γύναιο. Με δυο κουβέντες ανέλυσε το σχέδιο των όρνεων του πλανήτη τα οποία εκπροσωπεί.
Τόσα χρόνια σάς δανείζαμε, ξέροντας ότι δεν θα μπορείτε να αποπληρώσετε το χρέος σας. Γνωρίζοντας ότι σας οδηγούμε σε αδιέξοδο. Είχαμε το σχέδιό μας. Σας χειριζόμασταν έχοντας στο μυαλό μας τον Νίγηρα. Του οποίου τους κατοίκους εξαθλιώσαμε και υποδουλώσαμε με αυτόν τον τρόπο. Των οποίων την πατρίδα και τους φυσικούς πόρους αλώσαμε πλήρως.

Το γύναιο είπε όλη την αλήθεια. Εδώ και χρόνια άκουγε Ελλάδα και σκεφτόταν Νίγηρα. Όπως τώρα ακούει Ισπανία και σκέφτεται Ελλάδα και στο βάθος Νίγηρα. Σε λίγο θα δηλώνει πως ήρθε η ώρα των Ισπανών να πληρώσουν και πως έχει στο μυαλό της τα παιδάκια της Ελλάδας που κάθονται ανά τρία σε ένα θρανίο ενώ έχουν τόση δίψα για μόρφωση τα καημένα. Τα παιδάκια της Ελλάδας που κάνουν αγοραίο σεξ με τους τουρίστες κάτω από την Ακρόπολη για να βάλουν κάτι στο στόμα τους. Τα παιδιά μας δηλαδή.
Δεν είπε τίποτε παραπάνω από την πραγματικότητα το γύναιο. Τίποτε παραπάνω από αυτά που έγραφα, έως και προχθές ακόμα, για το μέλλον που προδιαγράφεται για τη χώρα μας και για τα παιδιά μας, αν επιλέξουμε να υποδουλωθούμε ξανά και ψηφίσουμε την κυβέρνησή της.
Διότι αυτό το αισχρό γλοιώδες γύναιο και η ολιγομελής παρέα του, τα όρνεα του πλανήτη, που έχουν εισόδημα κάμποσες φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ χωρών όπως ο Νίγηρας της Αφρικής και ο Νίγηρας της Ευρώπης, αλλά και τα κατ’ αναλογίαν όμοιά τους εγχώρια παράσιτα, οι υποτακτικοί τους πολιτικάντηδες που τράφηκαν επί δεκαετίες εις βάρος μας ως τσιμπούρια, υπάρχουν ακόμη και ρουφούν το αίμα των ανθρώπων της γης, επειδή ακριβώς συνεχίζει να βαίνει επιτυχώς αυτό τους το σχέδιο.
Αυτό που ονόμασαν Τρίτος Κόσμος δεν τους αρκεί πια για να ικανοποιούν τα αδηφάγα τους ένστικτα. Και το ήξεραν από χρόνια αυτό. Γι’ αυτό προετοίμαζαν την διεύρυνσή του μετατρέποντας σε τριτοκοσμικές σιγά σιγά κι άλλες χώρες.
Ως μελλοντικός Νίγηρας της Ευρώπης λοιπόν έχουμε μπροστά μας μια ιστορική ευκαιρία να δείξουμε τσαγανό. Το τσαγανό που πάντα είχαμε ως λαός. Έχουμε μπροστά μας μία και μόνη επιλογή. Πρώτα να διώξουμε τα όρνεα από πάνω μας, σκοτώνοντας τα τσιμπούρια που μας έχουν ρίξει εδώ και χρόνια στον κόρφο μας. Και κατόπιν να ορθοποδήσουμε με τις δικές μας δυνάμεις.
Αλλιώς το μέλλον το ξέρουμε. Δικαιολογία απέναντι στα παιδιά μας, που θα δυστυχήσουν, δεν θα υπάρξει καμία. Ήρθε η ώρα να κάνουμε τις επιλογές μας λοιπόν. Διότι η  Ιστορία θα είναι αμείλικτη. Και η τιμωρία επίσης. Είναι πολύ σκληρό να φεύγεις μια μέρα απ’ τη ζωή βλέποντάς τους απογόνους σου να υποφέρουν επειδή εσύ δεν φάνηκες ικανός να τους προφυλάξεις την κατάλληλη στιγμή. Επειδή φοβήθηκες από τις κραυγές των τσιμπουριών και υπέκυψες ξανά στα όρνεα.
Γιάννης Μακριδάκης
συγγραφέας

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2012

Euro 2012: Απαγορευμένα τα σφυροδρέπανα στα γήπεδα της Πολωνίας!

Euro 2012: Απαγορευμένα τα σφυροδρέπανα στα γήπεδα της Πολωνίας!

Τα ιστορικά σύμβολα της πρώην ΕΣΣΔ και των κομμουνιστικών κομμάτων, το σφυρί και το δρεπάνι, είναι απαγορευμένα στην Πολωνία, και οποιοσδήποτε τα λανσάρει κατά τη διάρκεια των αγώνων της τελικής φάσης του Euro 2012 κινδυνεύει να βρεθεί στη φυλακή! Αυτό υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, το προξενείο της Πολωνίας στη Μόσχα, στους χιλιάδες Ρώσους που το επισκέφτηκαν για να αποκτήσουν βίζα εισόδου στη χώρα της «Αλληλεγγύης» και του συντρόφου Λεχ Βαλέσα.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Σοβιέτσκι Σπορτ» ο αναπληρωτής πρέσβης της Πολωνίας στη Μόσχα κ. Γιάροσλαβ Κσένζεκ απηύθυνε έκκληση στους Ρώσους που θα ακολουθήσουν την εθνική τους ομάδα στο Βρότσουαβ και στην Βαρσοβία, να αποφύγουν τα σύμβολα του κομμουνισμού επειδή είναι απαγορευμένα όπως και τα σύμβολα του ναζισμού.
Στην ερώτηση τι θα γίνει με το ένα τρίτο των Ρώσων οπαδών οι οποίοι συνηθίζουν να πηγαίνουν στα γήπεδα και να πανηγυρίζουν με τα σύμβολα της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ο κ. Κσένζεκ ήταν κατηγορηματικός. «Εάν στη φανέλα υπάρχει η επιγραφή CCCP θα το θεωρήσουμε φυσιολογικό καθώς όλοι θυμόμαστε ότι υπήρξε τέτοια χώρα. Όμως το σφυρί και το δρεπάνι είναι απαγορευμένο σύμβολο. Καλό θα είναι να μην το δείχνουν. Ελπίζω η αστυνομία να κλείσει τα μάτια στα ρούχα και στα λάβαρα με τα σύμβολα του κομμουνισμού. Εγώ για παράδειγμα δεν βλέπω τίποτα άσχημο στην απεικόνιση του Τσε Γκεβάρα».
Ο κ. Κσένζεκ, λέει ότι δεν βλέπει τίποτα άσχημο στην απεικόνιση του Τσε Γκεβάρα... Άλλοι όμως; Μήπως υπογραμμίζοντας αυτό το «εγώ» υπονοεί ότι υπάρχουν και συμπατριώτες του οι οποίοι δεν θέλουν να βλέπουν ζωγραφιστό ούτε τον Τσε Γκεβάρα και καλά θα είναι να αποφεύγουν τις φανέλες με το πρόσωπο του αργεντινού διεθνιστή επαναστάτη όσοι θα επισκεφθούν την Πολωνία τις επόμενες εβδομάδες για να συμμετάσχουν στην κορυφαία ποδοσφαιρική γιορτή της γηραιάς ηπείρου;
Πάντως οι Ρώσοι που θα θελήσουν να περάσουν τα σύνορα οδικώς για να βρεθούν κοντά στην εθνική τους ομάδα, εκτός από τα σφυροδρέπανα που απαγορεύεται να έχουν μαζί τους, θα πρέπει να υπομείνουν και την ταλαιπωρία στον έλεγχο από τους Πολωνούς συνοριοφύλακες. Όπως ενημερώθηκαν αρμοδίως, ο έλεγχος ενός αυτοκινήτου διαρκεί τουλάχιστον 40 λεπτά.

Οι Ρώσοι υπολογίζουν ότι πάνω από 10.000 άτομα θα ακολουθήσουν την εθνική τους ομάδα στην Πολωνία και εκφράζουν φόβους ότι θα ταλαιπωρηθούν αφάνταστα καθώς οι φυσιολογικές ουρές που δημιουργούνται τις καθημερινές μέρες στο Μπρεστ στα σύνορα της Πολωνίας με τη Λευκορωσία ξεπερνούν σε διάρκεια τις 6 ώρες!

πηγή

Κουίζ-Μάντεψε ποιος

Από τη μία ανακοινώνει τη συνέχιση του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης και από την άλλη επιλέγει τους καλούς καπιταλιστές.

Ξύλο και δακρυγόνα εναντίον εργαζομένων στη Θεσσαλονίκη τώρα

Ξυλο και χημικα εναντίον των εργαζομένων στοΔημο Θασσαλονίκης μπροστά στις κάμερες!
Οι εργαζόμενοι αντιδρούν εύλογα σε διαγωνσμό που γίνεται για την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών της καθαριότητας κ.α.στο Δημο.
Η Δημαρχία Μπουτάρη πιστή στο πνευμα που έχει εκφράσει τελευταία κάλεσε τα ΜΑΤ  να καθαρίσουν την είσοδο από τους ενοχλητικούς που παλεύουν να μην τους πετάξουν στο δρόμο.
Οπως βλέπουμε μπροστά στα ματια μας η χωρα κυβερνιέται κανονικότατα. Δεν εχουν λόγο να ανησυχούν όσοι ανησυχούν λοιπόν. Η πραγματική εξουσία είναι παντα παρούσα.

To σκληρό και το μαλακό μνημόνιο (Video)

Στο παρακάτω βίντεο μαθαίνουμε ότι το μνημόνιο έχει και ήπιες θέσεις. Έτσι κι αλλιώς μας έχει ενημερώσει και ο κ. Δραγασάκης για το "ποια κατάργηση του μνημονίου λέτε, ας είμαστε σοβαροί" αλλά κάθε μέρα που περνάει γίνονται και χειρότεροι. 

Μωρέ και μουστάκι θα σας βάλουν να ξυρίσετε.

Άλλο που δε θέλετε βέβαια αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Ο Θανάσης Παφίλης στη ΝΕΤ (Video)

pafilis

 

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2012

Με τα μυαλά στα κάγκελα...

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Τρεις βδομάδες μείνανε ως τις 17 Ιουνίου και τα μυαλά σκορπίζουνε, ένα πράμα χύμα, μια φριχτή στην όψη και στη γεύση ομελέτα πετιέται στο τραπέζι των πεινασμένων κι άνεργων της πατρίδας. Εκείνο το γηπεδικό «και τα μυαλά στα κάγκελα» σύνθημα βρήκε την τέλεια εφαρμογή του στην προεκλογική πολιτική σκηνή. Κι όποιος προσπαθεί να σταθεί με τη σοβαρότητα και τα ντοκουμέντα, που απαιτούν οι περιστάσεις, λιντσάρεται φραστικά και όπου να 'ναι και δραστικά σε λίγο, γιατί χαλάει την ψευδαίσθηση ότι κάτι σπουδαίο τρέχει.

Τρέχει. Οδυνηρά και αποτρόπαια για τις μάζες των εργαζομένων στην Ελλάδα και τον κόσμο. Μυρίζει μπαρούτη και χνώτο πείνας. Ο πλούτος βγήκε παγανιά και θερίζει ζωές, ιστορίες, σύμβολα, ξεριζώνει ό,τι εμφανίζεται εμπόδιο στο φαγοπότι του. Οι όροι του πολιτικού παιχνιδιού άλλαξαν. Οχι επειδή το ματς δεν είναι στημένο. Αλλά επειδή ο σύμφυτος της κρίσης χουλιγκανισμός, εκείνο το κουβάρι ανθρώπων που πιάνονται στα χέρια για αλλότρια συμφέροντα κι ύστερα προσπαθούν να ξεχωρίσουν τα δάκρυα απ' τον ιδρώτα και τα σάλια απ' το κάτουρο του φόβου, πέρασε στην πολιτική και προσαρμόστηκε τόσο γρήγορα, σαν έτοιμος από καιρό. Ο κόσμος καίγεται και οι πολιτικολογούντες φτύνουν τα τσόφλια.

Οταν στην Ελλάδα του 2012 οι νεοδημοκράτες διεκδικητές του μπόνους των 50 εδρών αποκαλούν «νεομπολσεβίκους» τους συριζαίους, ο Τράγκας στήνει ΕΑΜ στο διαδίκτυο, οι Πλεύρηδες εμφανίζονται ως νέοι Ατρείδες με σφαγμένη Ιφιγένεια τον Καρατζαφέρη, ο Καμμένος πυρπολεί της αχλάδας την ουρά στη ναυμαχία της φρουτιέρας, τα χρυσά αυγά παραβράσανε για να θυμίζουν πέτρες στις γειτονιές κι οι συνιστώσες μαζεύουνε τις φιγούρες απ' την τράπουλα κι έχουν τον Αλέξη μη στάξει και μη βρέξει για να πάρουν την παρτίδα πρέφας πριν τους πάρουν πρέφα, ο λαός δε θα μπερδέψει το θέλω και τη θέση με το θέαμα; Θα το μπερδέψει. Κι ως ένα βαθμό συνειδητά κι εκδικητικά, σαν παιδί που σπάει τα παιχνίδια του και φτύνει τις κλεμμένες καραμέλες. Δύσκολο το σταυρόλεξο και συλλαβίζοντας η λύση. Κι αν δεν λυθεί το μουντζουρώνεις και το σκίζεις το χαρτί.

Αλλά, που να πάρει, στην Ευρώπη είμαστε, προς τη η έκπληξη; Στο νέο μεσαίωνα και το κυνήγι μαγισσών - εργατών, ο πολιτικός αγώνας για την πλέμπα έτσι γίνεται αιώνες τώρα και προσφάτως πιο επικοινωνιακά. Με ζωγραφισμένες γελάδες και μοσχάρια με την ευγενική χορηγία της σύγχρονης διανόησης (;), με κωλοδάχτυλα στα αγάλματα του κάλλους τυπωμένα στα εξώφυλλα και με θρήνους για τα διάσημα θύματα των ναρκωτικών, ώστε να θάβονται βιαστικά και ήσυχα τα πρεζόνια στις γειτονιές του κόσμου.

Οι μισοί Ευρωπαίοι εργαζόμενοι δε θα κάνουν διακοπές φέτος γιατί δεν μπορούν και θα φταίει και γι' αυτό το ΠΑΜΕ κι οι ναυτεργάτες κι οι «παλαιομπολσεβίκοι» του ΚΚΕ που δε θέλουν να κυβερνήσουν την Κόλαση. Η λούμπεν μεγαλοαστική ευρωτάξη θέλει και λούμπεν πολιτική παράσταση για να ξανακερδίσει. Κι όσοι μιλάνε για ενότητα αυτής της επικείμενα και πιθανά κυβερνώσας αριστεράς, που κατέρχεται στο κοίλον με σενάριο οπορτουνισμού, θέλουν το ΚΚΕ λοφίο στην περικεφαλαία τους. Κάτι σαν οικόσημο που δείχνει την καταγωγή και κρύβει την ενσωμάτωση και την προσαρμογή. Λοφίο δε θα γίνουμε. Ερχεται σφαγή. Κι όταν θα αποκοπεί κι η κεφαλή απ' την αμείλικτη αποκάλυψη της ζωής ότι άλλο η διαχείριση κι άλλο η παραγωγή λαϊκής πολιτικής, τότε τα λοφία θα γίνουν τρόπαια. Σαν τα βαλσαμωμένα ζώα πάνω απ' τα τζάκια των αποικιοκρατών κυνηγών. Κάθε ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ είναι μαχαίρι στη ζώνη του καθενός και της καθεμιάς που παλεύει στα εργασιακά σκοτάδια. Είναι αντίδοτο στο φάρμακο - φαρμάκι των θεσμών, των εσμών και των αέρηδων. Θα μας κρατήσει όρθιους όχι μόνον σ' αυτήν αλλά και στις άλλες μεγάλες μάχες της επόμενης μέρας. Κι άοπλοι δε θα μείνουμε. Ο ανεφοδιασμός των απηυδισμένων πολιτών εργατών σε ηθικό, το προεκλογικό και μετεκλογικό μέλημά μας.

 

Η Ντόρα είπε σκασμός στον Αντώνη Σαμαρά (Video)

Διαμαρτυρία του Π. Μεντρέκα στον Υπουργό Εσωτερικών για την αντιμετώπιση του ΚΚΕ από τα ΜΜΕ 28/5/2012.


Σοβαρή καταγγελία του Κ.Κ.Ε για εξαφάνιση του κόμματος από τα ΜΜΕ



Σε τηλεφωνική διαμαρτυρία του στον υπουργό Εσωτερικών κ. Μανιτάκη, το πρωί της Δευτέρας  28/5, ο Παναγιώτης Μεντρέκας έθεσε ζητήματα που σχετίζονται με την αντιμετώπιση των κομμάτων από τα ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης μετά την έναρξη της προεκλογικής περιόδου. Ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ έθεσε θέμα παραβίασης ακόμα και της αναλογικής ισότητας από τα κανάλια σε ό,τι αφορά στην προβολή των θέσεων και της δραστηριότητας των κομμάτων.

Συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά στα κεντρικά δελτία ειδήσεων, οι τηλεοπτικοί σταθμοί διαχωρίζουν τα κόμματα σε δυο κατηγορίες.

Στην αρχή εμφανίζουν τις θέσεις και τη δραστηριότητα δύο έως τριών κομμάτων (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) και μόνο στο τέλος του δελτίου και σε ελάχιστα δευτερόλεπτα παρουσιάζουν τη δράση του ΚΚΕ και άλλων κομμάτων.

Εντελώς άνισος και δυσανάλογος με βάση τα ποσοστά των εκλογών της 6ης Μαΐου είναι ο τρόπος παρουσίασης της δράσης του ΚΚΕ και άλλων κομμάτων στα δελτία ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης και ειδικά στο κεντρικό. Προκλητικά μεροληπτική υπέρ συγκεκριμένων κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) και επιθετική απέναντι σε άλλα είναι η αντιμετώπιση από πλευράς ορισμένων δημοσιογράφων που έχουν την ευθύνη και συντονίζουν τις συζητήσεις. Θέμα υπάρχει βεβαίως και ως προς τον αριθμό των προσκεκλημένων στις τηλεοπτικές συζητήσεις και ειδικά ως προς τις βραδινές εκπομπές.

Τέλος ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ κατήγγειλε ότι τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το ΕΣΡ σχετικά με την προεκλογική προβολή των κομμάτων εμφανίζουν εντελώς ψευδή εικόνα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στο ΚΚΕ.

Ο Π. Μεντρέκας ζήτησε να δοθούν συγκεκριμένα στοιχεία για τον αριθμό προσκεκλημένων στις τηλεοπτικές συζητήσεις ανά ζώνη καθώς και  για το χρόνο προβολής των κομμάτων στα δελτία ειδήσεων και ειδικά στα κεντρικά.

Το βιολί του λοχαγού Σαμαρά.

Αθήνα. ΣΕΦ.

Σωτήριον έτος 1960 (συγνώμη...2012).


Εθνική (τι άλλο;;!!) συνδιάσκεψη της ΕΡΕ (συγνώμη...ΝΔ).


Στο γαλάζιο βήμα ο κ.Α.Σαμαράς.


Λοχαγός στο επάγγελμα.


Λοχαγός Ξένου στρατού.


Απίθωσε το περίστροφο στο αναλόγιο. Ξερόβηξε.

Ισιωσε το πηλίκιο.



Τροϊκανή κορώνα λαμπυρίζει.


Κορώνες και στη γλώσσα.


Αντικομμουνιστικές. Αντι-Αριστερές.

Πυροβολισμοί το σύνολο 2014.

Ελαβον:

Πασοκ:  2 (ξώφαλτσα).

Σύριζα: 2012 (κατακούτελα).

Εν αρχή...


Θα σώσωμεν την ΕΛΛΑΣ. Και την ΕΛ.ΑΣ.

Από τον...Ε.Λ.Α.Σ.


Εν συνεχεία...


"Θα σώσωμεν τους ανέργους. Τους μισθωτούς.

Τους επαγγελματίες. Τις γυναίκες.

Τους Γέροντες και τα μιράκια.



Τους υπόλοιπους θα τους εξαφανίσωμεν.

Θα τους στρίψουμε το λαρύγγι.


Τους τραπεζίτες. Τους βιομήχανους.

Τους εφοπλιστές. Τα ΜΜΕ.

Τους αργυρώνητους κονδυλοφόρους.

Αυτούς που (δεν) πληρώνουν την Κρίση".


.............................................

Πρώτο βιολί ο λοχαγός Σαμαράς.

Στη μνημονιακή ορχήστρα.

Δικαίως.

Διακυβεύεται η ζωή του. Το μέλλον του. Η καρέκλα.

.....................................

Παίζε λοχαγέ μου. Παίζε.


Οσο ακούω τα...φάλτσα σου τόσο αγριεύω...

πηγή

Το παρακράτος “αγαπά” τον κινηματογράφο!

Από το κουτί της Πανδώρας

Η είσοδος του αρχηγού της “Χρυσής Αυγής” Νίκου Μιχαλολιάκου στη Βουλή (ως αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών του Μαίου 2012), αναγκαστικά έφερε στο φως όλο το “ηρωικό” παρελθόν του. Ανάμεσα στα νεανικά κατορθώματά του περιλαμβάνονται και δυο με κινηματογραφικό ενδιαφέρον: οι βομβιστικές επιθέσεις στους κεντρικούς κινηματογράφους της Αθήνας,  ΕΛΛΗ και ΡΕΞ.

Στις 11 Μαρτίου 1978 μια ισχυρή έκρηξη συγκλονίζει τον κινηματογράφο ΕΛΛΗ στην οδό Ακαδημίας σε ώρα προβολής. Είναι βράδυ Σαββάτου, 9.30μμ, μέρα και ώρα που ο κινηματογράφος είναι γεμάτος κόσμο. Μια ωρολογιακή βόμβα είχε τοποθετηθεί μέσα στην αίθουσα με προφανή σκοπό την πρόκληση πολλών θυμάτων. Πιο βαριά τραυματισμένος είναι ο άτυχος θεατής , κάτω από το κάθισμα του οποίου τοποθετήθηκε η βόμβα. Έχασε και τα δυο του πόδια. Υπήρξαν άλλοι 18 τραυματίες ανάμεσα στους εκατό περίπου θεατές της παράστασης.

Εκείνη τη βδομάδα η ΕΛΛΗ έπαιζε τη σοβιετική ταινία “Ουράνιο τόξο” κι αυτό προσδιόριζε αυτόματα την ιδεολογική ταυτότητα των δραστών.

Τρεις μήνες αργότερα, στις 20 Ιουνίου, πάλι σε ώρα αιχμής, 9 παρά 1ο το βράδυ μία ακόμα βόμβα εκρήγνυται σε έναν από τους πιο κεντρικούς κινηματογράφους της Αθήνας, το ΡΕΞ, στην οδό Πανεπιστημίου. Η βόμβα είχε τοποθετηθεί στα μεσαία καθίσματα. Στόχος ήταν και πάλι η πρόκληση πολλών θυμάτων. Ο αριθμός των τραυματιών ανήλθε σε 15.

Και πάλι η ταινία που πρόβαλε ο κινηματογράφος  ήταν σοβιετικής προέλευσης και είχε τίτλο “Ο πόλεμος σε όλα τα μέτωπα”.

Και οι δυο βομβιστικές επιθέσεις στους κινηματογράφους εντάσσονται σε ένα κύμα παρόμοιων τρομοκρατικών ενεργειών που συγκλόνισαν την Αθήνα για δυο χρόνια, 77 και 78 και δεν είχαν προηγούμενο. Οι δε βόμβες είχαν πάντα αριστερούς στόχους: περιοδικό Αντί, εφημερίδα Αυγή, γραφεία ΚΚΕ εσ., ΚΝΕ, καταστήματα με σοβιετικά προϊόντα κλπ. (πλήρης κατάλογος των βομβιστικών επιθέσεων εδώ).

Τελικά, τέλη Ιουλίου του 1978, συλλαμβάνεται μια ομάδα 9 ακροδεξιών ως υπεύθυνη των δολοφονικών ενεργειών. Ανάμεσα στους συλληφθέντες ο Νίκος Μιχαλολιάκος, έφεδρος αξιωματικός την εποχή εκείνη. Λίγες μέρες αργότερα προστίθεται κι ένας δέκατος κατηγορούμενος ο Α. Καλέτζης ήδη φυλακισμένος από το 1977 για προηγούμενες βομβιστικές επιθέσεις. Θεωρείται μάλιστα αρχηγός της ομάδας.

Ο Αριστοτέλη Καλέντζη, που θεωρεί τον εαυτό του πολιτικό κρατούμενο του καραμανλικού καθεστώτος, συγγράφει και κυκλοφορεί δυο βιβλία :  “Δημοκρατία ’80, Κάτεργο”, 1980 και “Η μαύρη βίβλος του Κώστα Πλεύρη” στα οποία αποκαλύπτει ένα πολύ ενδιαφέρον παρασκήνιο για τα “συγκοινωνούντα δοχεία” νεοφασιστικών οργανώσεων και ΚΥΠ.

Ο Καλέντζης, ο οποίος επίμονα αρνείται τη συμμετοχή του στις βομβιστικές επιθέσεις, κατηγορεί τον Πλεύρη σαν οργανωτή της συνομωσίας ενάντιά του (και στους υπόλοιπους συλληφθέντες) και αποκαλύπτει ντοκουμέντα. Παραθέτει φωτοτυπία μιας κατάθεσης του Πλεύρη στον ανακριτή Δ. Γυφτάκη το Μάρτιο του 1977 στην οποία ο θεωρητικός του φασισμού στην Ελλάδα φαίνεται να καρφώνει τους Καλέντζη, Μιχαλολιάκο και άλλους τέσσερις ως συμμετέχοντες σε “εκνόμους ενεργείας”. Ταυτόχρονα τον λούζει με τα επίθετα Χαζοχαφιέ της ΚΥΠ, ουτιδανό θρασσύμι, αργυρώνυτο απατεωνίσκο, χαφιέ της πεντάρας, μίασμα, σεσημασμένο ρουφιάνο, όχεντρα, αλητήριο, θλιβερό ανθρωπάριο, βλάκα κλπ. (λεπτομέρειες στα βιβλία του Καλέντζη που κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο).

Ενώ αρχικά οι 10 κατηγορούμενοι παραπέμπονται στον ανακριτή για παράβαση του νόμου «περί καταστολής της τρομοκρατίας», σε βαθμό κακουργήματος, με βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου Ο Μιχαλολιάκος και άλλοι δυο παραπέμπονται στο πενταμελές εφετείο για παράβαση του νόμου «περί όπλων και εκρηκτικών υλών», δηλαδή πλημμέλημα.

Ο Χάρης Κουσουμβρής, πρώην στέλεχος της Χρυσής Αυγής, στο βιβλίο του  «Γκρεμίζοντας το μύθο της Χρυσής Αυγής» αναφέρεται στην ίδια περίοδο και στην περίεργη συμπεριφορά του κράτους απέναντι στο Μιχαλολιάκο γράφοντας τα εξής:

«Στην ανάκριση του απαγγέλλονται κατηγορίες για 11 κακουργήματα, από τα οποία τα μισά σχεδόν όπως ισχυρίζεται, προέβλεπαν την ποινή των ισόβιων δεσμών. Στην δίκη που ακολουθεί του επιβάλλεται ποινή 13 μηνών (στο Εφετείο 11)! Που αποδίδονται αυτές οι ποινές; Είναι άξιο απορίας. Βοά ο κόσμος για έλεγχο της κρατικής στον εθνικιστικό χώρο. Αδίκως;»

Ο Χάρης Κουσουμβρής παραθέτει φωτοτυπίες μαρτυρικών καταθέσεων του Μιχαλολιάκου όπου φαίνεται ότι και αυτός όπως ο Πλεύρης πρωτύτερα, δίνει ονόματα «συντρόφων» του στην Ασφάλεια. (πολλά περισσότερα στο βιβλίο που κι αυτό κυκλοφορεί ελεύθερα στο διαδίκτυο).

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος αφού με τη σύντομη φυλάκισή του “καθαρίζει” με την υπόθεση των βομβών, το 1980, ιδρύει την οργάνωση «Λαϊκός Σύνδεσμος» που εκδίδει το ολιγοσέλιδο περιοδικό «Χρυσή Αυγή».  Είναι η αρχή μιας νέας πορείας που θα τον φέρει στα έδρανα του εθνικού κοινοβουλίου.

Όσον αφορά του κινηματογράφους, η ΕΛΛΗ εξακολουθεί να λειτουργεί ενώ το ΡΕΞ έχει σταματήσει εδώ και χρόνια να κάνει κινηματογραφικές προβολές.

(Σημ. Τα στοιχεία για το παραπάνω δημοσίευμα προέρχονται από το υλικό τεκμηρίωσης του νέου μου ντοκιμαντέρ “Καταστρέψτε τον κινηματογράφο”.)

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ


Στο λαβύρινθο των αυταπατών περιμένει ο Μινώταυρος

Του Χρήστου Κάτσικα*

H συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση πλατιών λαϊκών στρωμάτων ενάντια στη βάρβαρη και υποτελή πολιτική των κυρίαρχων αστικών κομμάτων, ΠAΣOK και NΔ, εκφράστηκε στις εκλογές της 6ης Mάη με την πιο πλατιά αποδοκιμασία και καταδίκη της πολιτικής τους, οδηγώντάς τα σε εκλογική συντριβή και δεινή πολιτική ήττα.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μετακίνηση ψηφοφόρων της τελευταίας τριακονταετίας με την ταυτόχρονη καταβύθιση των δύο κομμάτων που εναλάσσονταν το διάστημα αυτό στην κυβερνητική εξουσία.

Ένα μεγάλο τμήμα ψηφοφόρων, ιδιαίτερα αυτών που αποδεσμεύτηκαν από το ΠAΣOK, κατευθύνθηκε προς τα αριστερά και αυτό αποτελεί κατ’ αρχήν το πιο ουσιαστικό και θετικό στοιχείο της εκλογικής αναμέτρησης της 6ης Mάη. Tο φαινόμενο αυτό που εκδηλώθηκε σε αυτή την κλίμακα, δεν προέκυψε αυτόματα, δεν διαμορφώθηκε την τελευταία περίοδο, αν και πήρε τη μορφή χιονοστιβάδας λίγες μέρες πριν τις εκλογές, πατώντας πάνω στην πρόταση «αριστερής κυβέρνησης» του ΣYPIZA (1).

ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ, ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΦΙΚΤΟΥ

Οταν ο Δίας κατάλαβε τι είχε κάνει ο Προμηθέας, του είπε χαίρεσαι που με γέλασες, αλλά θα βρει μεγάλο κακό εσένα και όλους τους ανθρώπους και αυτό θα είναι το τίμημα για την ελπίδα που τους έδωσες. Θα είναι η ελπίδα κάτι που οι άνθρωποι θα χαρούν με την καρδιά τους ενώ θα αγκαλιάζουν την καταστροφή τους

Παράφραση από το "Έργα και Ημέραι" του Ησίοδου

Στο σημείο αυτό θέλουμε να κάνουμε μερικές αναγκαίες επισημάνσεις απαντώντας περισσότερο στα ερωτήματα και τις προσδοκίες ενός μεγάλου τμήματος δημοκρατών και αριστερών ψηφοφόρων που επέλεξαν το ΣΥΡΙΖΑ.

Τι λένε;

1. «Ανάμεσα στην σημερινή βαρβαρότητα που θερίζει ζωές και στην επανάσταση και το σοσιαλισμό που αργεί γιατί να μην πάρουμε μια ανάσα επιλέγοντας μια κυβέρνηση της αριστεράς η οποία μπορεί να πάρει μέτρα ανακουφιστικά για το λαό και αν μη τι άλλο πατώντας σε αυτή να προχωρήσουμε την κατάλληλη στιγμή και πιο κάτω; Ακόμη κι αν αυτή η Κυβέρνηση σε πρώτη φάση δεν επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις στην προηγούμενη κατάσταση, ακόμη κι αν, σε πρώτη φάση, οι σημερινοί άνεργοι δεν βρούνε δουλειά, τουλάχιστον δεν είναι σημαντικό να μην πέσουν κι άλλο οι μισθοί, να μην πέσουν κι άλλο οι συντάξεις, να μη διαλυθεί ακόμη περισσότερο η υγεία, η παιδεία και η πρόνοια, να μην αυξηθεί ο αριθμός των ανέργων;»

Να απαντήσουμε καθαρά: Μπορεί να υπάρξει φιλολαική λύση μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε.;Όποιος έχει μάτια να δει και την τιμιότητα να πιστέψει στα μάτια του πρέπει να έχει καταλάβει ότι η Ε.Ε δεν είναι η κοινότητα των λαών. Η ευρωπαϊκή ένωση είναι ένας ιμπεριαλιστικός οργανισμός, στον οποίο πρώτο λόγο έχει η γερμανική ατμομηχανή και του οποίου η κατεύθυνση είναι να κινεζοποιήσει όλη την νότια Ευρώπη στα πλαίσια του παγκόσμιου ανταγωνισμού της. Η ευρωπαϊκή ένωση σε πλήρη συνεννόηση με τα κόμματα της ολιγαρχίας, κατέστρεψε την αγροτική και βιομηχανική μας παραγωγή, δημιουργώντας από τη μια χιλιάδες τρωκτικά στα υπουργεία και τις υπηρεσίες, και από την άλλη εκμαυλίζοντας και ενοχοποιώντας ένα τμήμα των αγροτών οι οποίοι βέβαια σήμερα είναι κατεστραμμένοι. Η έξοδος από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ, η αποτίναξη του διπλού ζυγού, της ολιγαρχίας και του ιμπεριαλισμού είναι μονόδρομος.

Να το πούμε ξανά γιατί θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι: Στην περίοδο της οικονομικής κρίσης, με τη χώρα δεμένη στην Ευρωπαική Ένωση, και με μια «αριστερή κυβέρνηση» που δίνει καθημερινά όρκους πίστης για τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό, καμιά ανακούφιση δεν μπορεί να περιμένει ο κόσμος της εργασίας. Όπως πολύ σωστά έχει επισημανθεί οι κοινωνικό-οικονομικές προϋποθέσεις του «αντιμνημονιακού κευνσιανισμού» δεν υφίστανται. Η στρατηγική αυτή είναι προορισμένη να εκφυλιστεί σε ένα διαπραγματευτικό χαρτί για τους ρυθμούς και τους επιμέρους όρους των επόμενων «μνημονίων», άσχετα αν θα έχουν αυτό το όνομα. Με αυτήν την έννοια αποτελεί εγχείρημα ενσωμάτωσης των λαϊκών αντιδράσεων, κατοχύρωσης των μέχρι τώρα αντεργατικών τομών και (αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία) ενδεχόμενο διαπραγματευτικό χαρτί με διεθνή αναφορά λόγω του κόμματος της Ευρωπαϊκής αριστεράς και των σοσιαλδημοκρατών τύπου Ολάντ. Αυτά για όσο θα διαρκεί η «επιτυχία» (2). Στην επόμενη φάση θα στρώσει το χαλί για άλλες λύσεις που έρχονται καλπάζοντας από το παρελθόν.

H ηγεσία του ΣYN και η ομπρέλλα του ο ΣYPIZA, υποστηρίζει τη σταθερή πρόσδεση της χώρας στην EE, την ONE και το ευρώ, που αποτελεί τη στρατηγική της άρχουσας τάξης, αποδέχεται τη συμμετοχή της στους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς, όπως το NATO, δεν αμφισβητεί τα οικονομικά και πολιτικά βάθρα του καπιταλιστικού συστήματος, στέκεται εχθρικά απέναντι στην ιστορία, τις ιδέες και τα οράματα του κομμουνιστικού κινήματος, όντας καρπός ο ίδιος της αποκομμουνιστικοποίησης και όλα αυτά αποτελούν τη γενική βάση και επαρκείς εγγυήσεις για την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών, για να γίνουν εντολοδόχοι μιας κυβερνητικής διαχείρησης της καπιταλιστικής κρίσης προς όφελος των συμφερόντων της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Όλα τα υπόλοιπα στοιχεία, που διανθίζουν την πολιτική του, για την «Eυρώπη των εργαζομένων», «την πάλη ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό», για «έναν άλλο κόσμο εφικτό» και «ένα σοσιαλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο» -που προβάλλουν και τα ομογάλακτα του ΣYN/ΣYPIZA κόμματα στην Eυρώπη- συγκροτούν μια απατηλή σοσιαλδημοκρατική γραμμή εξωραϊσμού του καπιταλιστικού και ιμπεριαλιστικού συστήματος, όπως απέδειξαν και αποδεικνύουν παλιότερα και τώρα οι «κεντροαριστερές» κυβερνήσεις στην Γαλλία και στην Iταλία (3).

2.Πολλοί καλοπροαίρετοι ψηφοφόροι και αγωνιστές της αριστεράς που εναποθέτουν τις ελπίδες και τις προσδοκίες τους στην «αριστερή κυβέρνηση» του ΣΥΡΙΖΑ δυσπιστούν στις κριτικές που του γίνονται και στην πρόβλεψη ότι ότι μπορεί να μετατραπεί σε εντολοδόχο μιας κυβερνητικής διαχείρησης της καπιταλιστικής κρίσης προς όφελος των συμφερόντων της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Αδυνατούν να πιστέψουν ότι ένας σχηματισμός σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, με «τόσο αριστερό κόσμο στους κόλπους του» και «με τέτοια ριζοσπαστικά αιτήματα και θέσεις», μπορεί να γίνει χαλίφης στη θέση του προηγούμενου Χαλίφη.

Κι όμως. Δεν είναι μακριά η δεκαετία του ΄70 όταν το ΠΑΣΟΚ διεκδικούσε την κυβερνητική εξουσία. Μήπως θυμάται κανείς την αριστερή του φρασεολογία (τα συνθήματα «Έξω η Ελλάδα από την ΕΟΚ»,  «έξω από το ΝΑΤΟ» κα), στην πραγματικότητα πιο αριστερά από ότι του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα; Μήπως θυμάται κανείς ποιες εικόνες διακοσμούσαν τα κομματικά του γραφεία (Μαρξ, Βελουχιώτης κα) και πόσοι ριζοσπάστες και αριστεροί αγωνιστές υπήρχαν στις γραμμές του; Μήπως θυμάται κανείς την ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη που συμπυκνώνεται στο τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία - Κοινωνική Απελευθέρωση»; Μήπως θυμάται κανείς ότι κρατικοποιήθηκαν επιχειρήσεις που ανήκαν σε πολύ ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες; η ΛΑΡΚΟ και η ΠΥΡΚΑΛ, τα τσιμένταΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ, η Ελληνική Χαλυβουργία, τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά της οικογένειας Νιάρχου, η Πειραϊκή-Πατραϊκή (βιομηχανία) και η πολυεθνική ΕΣΣΟ-Πάππας;

3. Μα δεν βλέπετε, λένε πολλοί αγωνιστές, όλο αυτό το «πυρ ομαδόν» εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο ενίοτε συντελείται με τρόπο λυσσώδη; Δεν σας λέει τίποτε ότι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Ευρωπαίοι, καναλάρχες, λυτοί και δεμένοι έχουν στρατευτεί, σε μια συγχορδία εναρμονισμένων απειλών, για να αναγκάσουν τον ελληνικό λαό να σκύψει το κεφάλι, να υποκύψει στον φόβο και να οδηγηθεί να ψηφίσει τα κόμματα των Μνημονίων;

Είναι αλήθεια, φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού, ότι η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, η προοπτική να προηγηθεί στις εκλογές, έχει κινητοποιήσει το σύνολο του «παλιού» αστικού πολιτικού προσωπικού, τα ΜΜΕ ακόμα και αστικά κόμματα εκτός της Ελλάδας που στοχοποιούν τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε ένα άμεσο επίπεδο πρόκειται για την προσπάθεια διάσωσης συγκεκριμένων αστικών κομμάτων και ηγεσιών που δίνουν μάχη επιβίωσης. Το ίδιο ισχύει και για το επιχειρηματικό-εκδοτικό κατεστημένο που μέχρι τώρα επηρέαζε και καθοδηγούσε άμεσα τα κόμματα αυτά και αναζητά δοκιμασμένους συνομιλητές. Μακροπρόθεσμα, μέσα από την διαρκή πολιτική πίεση και πολεμική, ο στόχος είναι να αμβλυνθούν ακόμα και οι σημερινές ρητορικές της κριτικής του ΣΥΡΙΖΑ έτσι ώστε όταν φτάσει η ώρα της κυβερνητικής εξουσίας η «ριζοσπαστική αριστερά» να είναι έτοιμη να κυβερνήσει.

Εμείς θα το πούμε καθαρά: ότι παρουσιάζεται σαν ερχομός της αριστερής κυβέρνησης δεν είναι τίποτα άλλο από την προβολή μιας εναλλακτικής αστικής στρατηγικής που είχε μείνει στα αζήτητα λόγω των μονόδρομων της μνημονιακής πολιτικής και την ταύτιση των αστικών κομμάτων με αυτήν. Είναι η «αριστερά» που αναλαμβάνει τώρα να αναστήσει αυτήν την στρατηγική και να την προβάλλει σαν αντίπαλο δέος απέναντι στο μνημόνιο. Λόγω της συγκυρίας και της μαζικής προσέλκυσης ψηφοφόρων στον ΣΥΡΙΖΑ, η προβολή αυτής της στρατηγικής οδηγεί σε ανασυγκρότηση του δίπολου αριστερά/δεξιά, αφού τα δεξιά αστικά κόμματα (και ιδιαίτερα το μεγαλύτερο, η ΝΔ) υποχρεώνονται σε μια υπερπολιτικοποιήση της αντιπαράθεσης (για να υποβαθμίσουν την ταύτιση τους με τα μνημόνια) υιοθετώντας εμφυλιοπολεμική ρητορική (4). Βέβαια δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι τα αντικομμουνιστικά πυρά του συστήματος, η ανακάλυψη του «αιματηρού σφυροδέπανου», του «κομμουνιστικού κινδύνο» κλπ αν και απευθύνονται στο ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα έχουν άλλο στόχο καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει αναφορά ούτε σε σφυροδέπανα ούτε στο «Κ».

Έτσι πιστεύουμε ότι είναι τα πράγματα. Κι όποιος αγωνιστής της αριστεράς, χωμένος στις συστάδες των θάμνων που τον περιβάλλουν, χάνει το δάσος από το οπτικό του πεδίο, δεν έχει παρά να υποβληθεί στη βάσανο να κάνει λίγο πίσω ή λίγο μπρος και να δει τα πράγματα όπως έχουν, όπως φτιάχτηκαν κι όπως προοιωνίζονται για αύριο. Δύσκολα πράγματα, αλλά απολύτως αναγκαία. Εξαιρετικά αναγκαία καθώς ο εγκλωβισμός δεκάδων χιλιάδων αγωνιστών στους λαβυρίνθους των αυταπατών και στο μινώταυρο της διάψευσης μπορεί να οδηγήσει σε απογοήτευση και αφοπλισμό σε μια περίοδο που ολιγαρχία και ιμπεριαλισμός επείγονται να περάσουν σε νέο γύρο επίθεσης στα λαικά δικαιώματα.

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ

«O ρεβιζιονισμός στην εξουσία είναι η αστική τάξη στην εξουσία» (Μάο Τσετουνγκ)

   Ας δούμε λίγο την πρόσφατη εμπειρία από δυο γειτονικά μας κράτη την Ιταλία και την Κύπρο. Γιατί; Μα γιατί η πολιτική του ΣYPIZA κινείται στα πλαίσια μιας «αριστερής σοσιαλδημοκρατίας» τύπου Nτ Aλέμα, Λαφοντέν και Mελανσόν που την πολιτική τους την πρόβαλλε σαν πρότυπο κατά καιρούς. Παράλληλα πολύ συχνά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όταν αναφέρονται στην δική τους πρόταση αριστερής διακυβέρνησης επιστρατεύουν το παράδειγμα της κυβέρνησης του ΑΚΕΛ στην Κύπρο.

Το 1995 ο φανατικός Ευρωπαιστής Ρομάνο Πρόντι (Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 1999) γίνεται αρχηγός της Κεντροαριστερής Συμμαχίας της «Ελιάς» και κερδίζει τις εκλογές (1996) αναλαμβάνοντας Πρωθυπουργός στην πρώτη «αριστερή» μεταπολεμική κυβέρνηση της Ιταλίας. Μαζί του το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς (PDS, Partito Democratico della Sinistra) που δημιουργήθηκε το 1991 από τμήμα του Κ.Κ.Ι. και ο Μάσιμο ντ' Αλέμα (Massimo D'Alema) σημαίνον στέλεχος του Ιταλικού Κ.Κ., γραμματέας του Κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς. Τότε, ο ΣΥΝ και η «Αυγή», έβλεπαν την «κεντροαριστερά» σαν «κλάδο ελπίδας».

                Ο Μάσιμο ντ' Αλέμα αναλαμβάνει Υπουργός Εξωτερικών και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της χώρας επί διακυβέρνησης Πρόντι και το 1998 γίνεται ο ίδιος πρωθυπουργός, ως αρχηγός του αριστερού «Συνασπισμού της Ελιάς», διαδεχόμενος τον Ρομάνο Πρόντι.

                Λίγα χρόνια αργότερα, με τον Πρόντι συμμαχεί  ο ηγέτης της «Κομμουνιστικής Επανίδρυσης» Φάουστο Μπερτινότι για «να φύγει η χολέρα», με τη συγκρότηση, σύμφωνα με τα λεγόμενα τόσο του Πρόντι όσο και του Μπερτινότι, μιας «μεγάλης δημοκρατικής συμμαχίας». Η συνέχεια είναι γνωστή και οδυνηρή. Η πολιτική «προσφορά» του ρεύματος που ξεκίνησε ως «ευρωκομμουνισμός», που πορεύτηκε ως μεταλλαγμένη «Αριστερά» και που κατέληξε να δηλώνει ότι «σήμερα μια αριστερή, εναλλακτική, αντικαπιταλιστική λύση δεν μπορεί να στηρίζεται στην αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας αλλά και στα θέματα του περιβάλλοντος και εκείνων των δικαιωμάτων των γυναικών και των ομοφυλόφιλων» (Φ. Μπερτινότι), είναι πλέον προφανής: Πλήρης παράδοση των λαϊκών στρωμάτων της Ιταλίας στον πολιτικό σκοταδισμό.  Η «αριστερή διακυβέρνηση» στην Ιταλία συνέχισε και βάθυνε όλα τα αντεργατικά μέτρα της προηγούμενης Κυβέρνησης υπέγραψε ενώ υπηρέτησε από την πρώτη γραμμή τα συμφέροντα και τα φιλόδοξα σχέδια του ευρωπαϊκού κεφαλαίου το οποίο, μέσω της ΕΕ και με μοχλό τις πιο ισχυρές χώρες της, επιχειρούσε εκείνη την περίοδο τη μεγάλη αντεπίθεση, σαρώνοντας εργασιακές σχέσεις, δικαιώματα και δημοκρατικές λαϊκές ελευθερίες. Η κατάληξη ήταν η κυριαρχία του Ιταλού μεγαλοεπιχειρηματία και πολιτικού  Σίλβιο Μπερλουσκόνι (Silvio Berlusconi) ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ιταλίας, τις περιόδους 1994-1995, 2001-2006 και 2008-2011.

Η δεκαετία του '90 υπήρξε κομβική περίοδος για τους πάλαι ποτέ «ευρωκομμουνιστές», οι οποίοι βρήκαν θέση στο πολιτικό σύστημα της Ευρώπης, συμμετέχοντας ή στηρίζοντας τις 13 από τις 15 κυβερνήσεις των τότε κρατών - μελών της ΕΕ, παρέχοντας τα αναγκαία πειστήρια «ανθρωπισμού», όταν η τελευταία εφάρμοζε το Μάαστριχτ, θέσπιζε τη Λευκή Βίβλο και βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία.

               Η περίοδος της «κεντροαριστεράς» αυτής της γνήσιας μετεξέλιξης του «ιστορικού συμβιβασμού» και της μετουσίωσης του «ευρωκομμουνισμού» σε κυβερνητική δύναμη, οδήγησε στον Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, στον Σαρκοζί στη Γαλλία, στην εκλογική συρρίκνωση της Αριστεράς στην Ισπανία.

                Ακόμη πιο σύγχρονο και σε εξέλιξη είναι το παράδειγμα της Κύπρου και του ΑΚΕΛ. Πολύ συχνά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ όταν αναφέρονται στην δική τους πρόταση αριστερής διακυβέρνησης επιστρατεύουν το παράδειγμα της κυβέρνησης του ΑΚΕΛ στην Κύπρο.

                Τι όμως συμβαίνει πραγματικά στην Κύπρο;

Μόνο το τελευταίο τετράμηνο του 2011 η κυβέρνηση του ΑΚΕΛ με δικαιολογία την οικονομική κρίση και την απειλή του ΔΝΤ πέρασε δυο πακέτα μέτρων που μείωσαν συνολικά το μισθό των παλαιών δημοσίων υπαλλήλων κατά 6,75% και των νεοεισερχόμενων εργαζομένων 10%. Παράλληλα έκοψε 5.000 θέσεις στο δημόσιο τομέα,  αύξησε το ΦΠΑ από 15 σε 17% και μείωσε τις κρατικές δαπάνες κατά 10%.

                Κι ενώ κόβει από τους μισθούς και από τις κοινωνικές παροχές, στις 17 Μαίου 2012, με την μορφή κατεπείγοντος, με συνοπτικές διαδικασίες, ψήφισε νόμο για την ανακεφαλαιοποίηση της Λαϊκής Τράπεζας με 1,8 δίς, ποσό που αντιστοιχεί στο 10% του ΑΕΠ.

               Με λίγα λόγια το ΑΚΕΛ παίρνει μέτρα μνημονίου, με την απειλή ότι θα μπει η Κύπρος στο Μνημόνιο. Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ Χριστόφια στις 13/12/2011: «Χαιρετίζουμε το γεγονός ότι στη σύσκεψη που έγινε στο Προεδρικό λειτουργήσαμε συναινετικά, Κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα. Απομακρύναμε το ανησυχητικό σενάριο της ένταξης της χώρας μας στο Μηχανισμό Στήριξης… Ως ΑΚΕΛ αναλάβαμε το μερίδιο της ευθύνης που μας αναλογούσε και συμπεριφερθήκαμε εποικοδομητικά. Τολμήσαμε και μειώσαμε τις κοινωνικές δαπάνες, καταργήσαμε το εξάμηνο ανεργιακό επίδομα των συνταξιούχων δημοσίων υπαλλήλων, προχωρήσαμε στη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και δεσμευτήκαμε για τη μείωσή τους κατά 5.000 τα επόμενα χρόνια... προωθείται η κατάργηση ημικρατικών οργανισμών, υπερβήκαμε, τολμώ να πω, παραδοσιακές μας θέσεις προκειμένου να αποφύγουμε τα χειρότερα» (5).

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ!

Ο λαός βρίσκεται ανάμεσα σε σκληρά διλήμματα, πιέσεις και εκβιασμούς. Από την μια οι ανοικτοί εχθροί του, που ετοιμάζουν να του φορέσουν νέες αλυσίδες, να εφαρμόσουν νέα σκληρά μέτρα, να σπείρουν και άλλο πόνο και απόγνωση. Αν του αρπάξουν την ψήφο, με απειλές και φόβο, την επόμενη μέρα θα τον τσακίσουν στην κυριολεξία και θα λένε μάλιστα με θράσος πως το κάνουν με την έγκριση του.

Από την άλλη του προτείνεται ο δρόμος των αυταπατών, των δήθεν γρήγορων και εύκολων λύσεων, το απατηλό σχέδιο μιας φιλολαϊκής κυβέρνησης εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρώ. Τον συστήνουν να ακολουθήσει τους δήθεν κανονικούς αριστερούς, τον ορθό κοινοβουλευτικό δρόμο, να παροπλιστεί, να περιμένει, να ελπίζει σε κυβερνητικούς χειρισμούς, σε διαπραγματεύσεις και κυβερνητικές αναθέσεις. Να αποδεχθεί τις αυταπάτες πως η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο λάκκος των λεόντων, μπορεί να γίνει λέσχη ισότιμων μελών. Το ευρώ από όργανο λεηλασίας και κατοχής σε νόμισμα ανάπτυξης και δικαιοσύνης. Το ευρωκοινοβούλιο από σφηκοφωλιά, όπως ξανά-απόδειξε ο πρόεδρος του που ήρθε για να εκβιάσει ανοικτά τον ελληνικό λαό σε πεδίο παρέμβασης και διόρθωσης της ευρωπαϊκής ενοποίησης (6).

               Ο λαός δεν μπορεί να ελπίζει στην αναδιαπραγμάτευση των όρων της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης που, τάχα, θα κάνουν για λογαριασμό του τα αστικά κόμματα και οι παράγοντες της υποτέλειας. Όπως, επίσης, δεν μπορεί να προσδοκά σε ανατροπές -πλευρών έστω- της επίθεσης, σε ανακούφιση-βελτίωση των όρων ζωής του, με τον ίδιο στη θέση του ψηφοφόρου και θεατή των υποτιθέμενων αριστερών κυβερνητικών λύσεων. Καμιά λύση, προς όφελος του λαού, δεν μπορεί να προκύψει μέσα στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, όπως υπόσχεται δημαγωγικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Στα πλαίσια αυτά μόνο νέα μνημόνια φτώχειας, ανεργίας, εξαθλίωσης και υποδούλωσης περιμένουν το λαό (7).

               Οι εκλογικές μετατοπίσεις που συντελούνται έξω από το έδαφος του οργανωμένου λαϊκού αγώνα και την επίδραση ενός μαζικού πολιτικού κινήματος της Aριστεράς, όσο θετικές κι αν είναι σαν ένα πρώτο βήμα απεγκλωβισμού, δεν μπορούν να έχουν βάθος και σταθερά χαρακτηριστικά. Δεν μπορούν στη σημερινή φάση να ξεφύγουν από το επίπεδο των ρεφορμιστικών αυταπατών και αναζητήσεων. Mπορούν να αποκτήσουν βάθος και προοπτική μόνο στο βαθμό που θα αποκτούν σύνδεση σε μια πορεία με το μαζικό, λαϊκό, εξωκοινοβουλευτικό αγώνα κόντρα στην πολιτική του συμβιβασμού και της συνθηκολόγησης.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

  1. Βλ.  Πρώτες εκτιμήσεις της K.E. του M-Λ KKE για την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται μετά τις εκλογές,  ΛΑΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ 12/5/2012 http://m-lkke.gr
  2. Βλ. Mπροστά στη νέα φάση ταξικών αγώνων : Τα πολιτικά κόμματα και οι εκλογικές αναμετρήσεις. http://wwwpraxisred.blogspot.com/2012/05/m.html
  3. Βλ.  Πρώτες εκτιμήσεις της K.E. του M-Λ KKE για την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται μετά τις εκλογές,  ΛΑΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ 12/5/2012 http://m-lkke.gr
  4. Βλ. Mπροστά στη νέα φάση ταξικών αγώνων : Τα πολιτικά κόμματα και οι εκλογικές αναμετρήσεις. http://wwwpraxisred.blogspot.com/2012/05/m.html
  5. Βλ. ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ! Προλεταριακή Σημαία, 22/5/2012
  6. ΚΚΕ (μ-λ) Μ-Λ ΚΚΕ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 17ης ΙΟΥΝΗ
    ΟΙ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ!http://mlekloges2012.blogspot.com/2012/05/17.html#more

*Ο Χρήστος Κάτσικας είναι μέλος της εκλογικής συνεργασίας  ΚΚΕ (μ-λ) Μ-Λ ΚΚΕ

Αναδημοσιεύθηκε από τον "κόκκινο τύπο"

Επαναδιαπραγματευτείτε γιατί χανόμαστε…

Από το 2310net

Η λέξη επαναδιαπραγμάτευση πουλάει. Ακούγεται με αφορμή το μνημόνιο και τις εκλογές σχεδόν κάθε δέκα δευτερόλεπτα σε όποιο κανάλι ή ραδιόφωνο γυρίσεις. Είναι από τις λέξεις τις οποίες συνηθίσαμε να ακούμε και εξοικειωμένοι πλέον με το άκουσμά της και μαζί με αυτό εξοικειωμένοι με ό,τι νομίζουμε ότι σημαίνει, την χρησιμοποιούμε για να κάνουμε πλάκα. Πηγαίνουμε δηλαδή σε μια ταβέρνα, ζητάμε τον λογαριασμό και μόλις έρθει αστειευόμαστε με τον σερβιτόρο ζητώντας επαναδιαπραγμάτευση, σκορπώντας χαμόγελα στην παρέα. Τι όμως σημαίνει στην πραγματικότητα επαναδιαπραγμάτευση;

Καταρχάς πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το παιχνίδι της προπαγάνδας παίζεται τόσο επιστημονικά που αν ζούσε ο Γκέμπελς θα παραδεχόταν ότι οι μαθητές ξεπέρασαν τον δάσκαλο. Είναι γνωστό αυτό που έλεγε ο Γκέμπελς, ότι με την χρήση των κατάλληλων λέξεων και με τις συχνές επαναλήψεις, μπορείς να κάνεις κάποιον να πιστέψει ότι ο κύκλος είναι τετράγωνο. Ακούγοντας την λέξη επαναδιαπραγμάτευση τόσες φορές έχουμε καταφέρει να πιστέψουμε ότι α) η επαναδιαπραγμάτευση είναι κάτι καλό και β) η επαναδιαπραγμάτευση είναι κάτι εφικτό.

Ας τα πάρουμε ένα ένα. Και μόνο η αποδοχή της επαναδιαπραγμάτευσης ως «εθνικού σκοπού» (άλλωστε μην ξεχνάμε ότι θα εκλέξουμε μια κυβέρνηση η οποία τάχα θα κληθεί να επαναδιαπραγματευτεί το Μνημόνιο) αφαιρεί το ίδιο το αίτημα του λαού για κατάργηση των Μνημονίων. Υποτίθεται ότι το μήνυμα που έδωσαν οι κάλπες της 6ης Μαΐου ήταν η απόρριψη του Μνημονίου. Η τιμωρία των «μνημονιακών» κομμάτων και η άνοδος των «αντιμνημονιακών» σε συνδυασμό με τα συνθήματα («πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από ‘δω») μεγάλου μέρους του κόσμου που διαδήλωνε όλο αυτό το διάστημα, θα αρκούσε ως απόδειξη της λαϊκής βούλησης για συνολική απόρριψη των μνημονίων. Αν το συνδυάσουμε με την σαφέστατη προεκλογική ρητορική περί καταγγελίας και ανατροπής του Μνημονίου και όχι επαναδιαπραγμάτευσής του, όπως εκφράστηκε κυρίως από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛΛ. προφανώς σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι αυτών των κομμάτων επιθυμούν την πλήρη κατάργηση των Μνημονίων και όχι απλά την αλλαγή των όρων τους.

Τι μεσολάβησε αυτές τις λίγες εβδομάδες και «πείστηκε» ο λαός και αυτά τα κόμματα ότι μια επαναδιαπραγμάτευση είναι κάτι καλό; Είναι αδύνατο να πιστέψει κανείς ότι ξαφνικά ο λαός έγινε λιγότερο «αντιμνημονιακός» ή αρκείται σε μια διαπραγμάτευση η οποία θα απαλύνει κάποιους από τους επαχθείς όρους του μνημονίου.

Θα πρόκειται περί λαού στα όρια της σχιζοφρένειας η αποδοχή ότι σε 2-3 εβδομάδες άλλαξε γνώμη για το Μνημόνιο και αποδέχεται προτάσεις οι οποίες στην ουσία δεν καταργούν, αλλά αλλάζουν κάποιες από τις πτυχές του. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι ο λαός είναι τελικά «μνημονιακός» αλλά επιθυμεί ένα όχι τόσο σκληρό μνημόνιο. Θα σήμαινε ότι ο λαός επιθυμεί ας πούμε μειώσεις μισθών αλλά αντί για 20% ας κοπούν 10%. Θα σήμαινε σε τελική ανάλυση ότι δεν θέλουμε να γίνουμε Βουλγαρία αλλά δεν έχουμε πρόβλημα να γίνουμε Κροατία.

Η ιστορία όμως δεν είναι τόσο απλή. Ας υποθέσουμε για την οικονομία της συζήτησης ότι ο λαός προτιμάει να είναι κυβερνωμένος παρά αντιμνημονιακός. Προτιμά μια κυβέρνηση κι ας είναι μνημονιακή παρά καθόλου κυβέρνηση. Πως εξηγείται η στροφή του κατεξοχήν αντιμνημονιακού κόμματος που με διάφορες παλινδρομήσεις και αρκετούς νεολογισμούς στρέφεται στην ουσία στην επαναδιαπραγμάτευση; Η μη επιμονή στην κατάργηση του μνημονίου, έστω κι αν γίνεται για προεκλογικούς λόγους ή αν είναι ένας ελιγμός που λειτουργεί ως δούρειος ίππος ώστε να μαζευτούν όσο το δυνατόν περισσότεροι ψηφοφόροι τους οποίους μετά θα κάνουμε αντιμνημονιακούς, δεν θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως μια νομιμοποίηση του μνημονίου;

Και πάμε παρακάτω. Είναι η επαναδιαπραγμάτευση κάτι εφικτό; Προφανώς όχι, άσχετα αν παρουσιάζεται ως επιλογή. Το γεγονός ότι πριν τις εκλογές το βασικό επιχείρημα του ΠΑΣΟΚ έναντι της ΝΔ ήταν ότι δεν μπορεί να υπάρχει επαναδιαπραγμάτευση όμως ξαφνικά ανακάλυψαν ότι μπορούν να επαναδιαπραγματευτούν μάλλον είναι ένδειξη της σχέσης που έχει δημιουργήσει το συγκεκριμένο κόμμα με την πραγματικότητα και με τον λαό. Μπορεί, και το έχει αποδείξει ιστορικά, να διαστρέψει την πραγματικότητα σε τέτοιο βαθμό που να σε κάνει να πιστέψεις ότι όντως ο κύκλος είναι τετράγωνο. Επίσης έχει το ακαταλόγιστο, καθώς μπορεί να υποστηρίζει μία θέση σήμερα και αύριο να υποστηρίζει μια ριζικά διαφορετική. Άλλωστε το κεντρί του επιχειρήματος του Βενιζέλου είναι ότι όχι απλά μπορούμε να επαναδιαπραγματευτούμε, αλλά θα θέσουμε στην Τρόικα τα αιτήματα που είχαμε θέσει παλαιότερα και τότε απορρίφθηκαν.

Το ίδιο τροπάρι και η ΝΔ, όπου εκεί τα πράγματα είναι ακόμα πιο τραγικά, με δεδομένο ότι ο αρχηγός της είναι ήδη τόσο αποτυχημένος που ό,τι και να λέει ακούγεται σαν ανέκδοτο.

Προφανώς και δεν είναι δυνατό να υπάρξει κανενός είδος επαναδιαπραγμάτευση. Είναι σαν να μπαίνουν κλέφτες στο σπίτι σου και να ξυπνάς την ώρα που ετοιμάζονται να φύγουν και να τους φωνάζεις παιδιά σταθείτε, αφήστε μου τουλάχιστον τις βέρες και το dvd ρε παιδιά.

Το ανέφικτο της επαναδιαπραγμάτευσης δεν αποδεικνύεται μόνο από το γεγονός ότι κανείς από τους «εταίρους» μας δεν είναι διατεθιμένος να επαναδιαπραγματευτεί, αλλά και από τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης που θα προκύψει, όποια κι αν είναι αυτή.

Ας υποθέσουμε ότι θα σχηματιστεί μια κυβέρνηση των «ορθολογικών» «μνημονιακών» ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ-Δράση. Αυτή υποτίθεται ότι θα είναι η σοβαρή κυβέρνηση που θέλουν οι εταίροι μας, η οποία θα εγγυηθεί ότι θα κάνει τα πάντα για να μείνουμε στο ευρώ. Λέτε ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνει θα είναι να τα βάλει με τους δανειστές μας; Όποιος πραγματικά το πιστεύει αυτό ας σταματήσει τώρα την ανάγνωση του κειμένου και ας καλέσει το 166.

Ας πάρουμε όμως και το άλλο σενάριο. Αυτό στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται κυβέρνηση. Και ας το κάνουμε ακόμα πιο «αριστερό». Ας υποθέσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει αυτοδυναμία. Το κόμμα το οποίο προσπαθεί με κάθε τρόπο να πείσει ότι θέλει την Ελλάδα στο ευρώ το πρώτο πράγμα που θα κάνει θα είναι να ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση με τους δανειστές γνωρίζοντας ότι αυτό πιθανόν να θέσει –έστω και με τη μορφή απειλής- σε κίνδυνο την περιβόητη ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας; Κι αν τους τρομάξει; Ας είμαστε όμως καλόπιστοι. Ας υποθέσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όχι απλά θα επαναδιαπραγματευτεί αλλά θα ζητήσει την κατάργηση του Μνημονίου. Πως θα αντιδράσει σε μια πιθανότητα να μη βγάλει άκρη στην επαναδιαπραγμάτευση; Τι θα γίνει δηλαδή αν πάει στην Μέρκελ και εισπράξει ένα ΟΧΙ σε ό,τι ζητήσει; Θα κάνει πίσω και θα δεχτεί τους όρους του Μνημονίου ή θα πάει σε ολική ρήξη με την πηγή των Μνημονίων, δηλαδή την ΕΕ;

Το ζήτημα δεν είναι αν θα είναι καλύτερη κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ από τους άλλους. Το ζήτημα είναι πως η επαναδιαπραγμάτευση έγινε από ανάγκη ή από επιλογή η μόνη διέξοδος που μας προτείνουν όσοι θέλουν να μας κυβερνήσουν. Το γεγονός ότι θα το αποδεχτούμε είναι μια ήττα του λαού, μια ήττα που ήρθε ως αποτέλεσμα της κυριαρχίας του διλήμματος μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί, γιατί πολύ απλά δεν αρκεί να είσαι αντιμνημονιακός.

Ο τρόπος με τον οποίο μπαίνει πια το ζήτημα της επαναδιαπραγμάτευσης το ζητούμενο είναι ποιος μπορεί να επαναδιαπραγματευτεί καλύτερα. Ποιος την έχει μεγαλύτερη την …ικανότητα της επαναδιαπραγμάτευσης δηλαδή. Η όλη διαδικασία μοιάζει με σύγκριση σεξουαλικών επιδόσεων. Όλοι λένε ότι είναι οι καλύτεροι εραστές, όλοι πιστεύουν πως αυτοί είναι οι μόνοι που μπορούν να κάνουν καλύτερο έρωτα, όλοι γνωρίζουν τα μυστικά του οργασμού. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την επαναδιαπραγμάτευση. Και όπως στην πραγματική ζωή υπάρχουν οι κατά φαντασία εραστές, έτσι και στην μνημονιακή Ελλάδα υπάρχουν οι κατά φαντασία επαναδιαπραγματευτές.

Ρε άντε επαναδιαπραγματευτείτε…

Το “βαθύ” ΠΑΣΟΚ πάει ΣΥΡΙΖΑ!

577486_4030545925998_429380924_n Φωτόπουλος, Ραυτόπουλος, Κοτσακάς και λοιποί

Ο Αλ.Τσίπρας ποτέ δεν έκρυψε τη συμπάθειά του για το παλιό ΠΑΣΟΚ (“Είμαστε το ΠΑΣΟΚ του 1981″). Και η στρατηγική που ακολουθεί αυτό ακριβώς φανερώνει …


Το “άνοιγμα” στον Γ. Αρσένη ήταν μόνο ένα από τα πολλά στοιχεία που καταδεικνύουν πως ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στοχεύει να…σκυλεύσει το ΠΑΣΟΚ.Σύμφωνα με την Καθημερινή της Κυριακής, τις τελευταίες μέρες, επαφές με την Κουμουνδούρου έχει και ο Ν.Φωτόπουλος της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Οι σχέσεις του κ.Φωτόπουλου με το ΠΑΣΟΚ έχουν “παγώσει” από τη περίοδο της διακυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου, ενώ ο κ. Βενιζέλος δεν έχει επιχειρήσει κάποιο “άνοιγμα” προς τον συνδικαλιστή. Έτσι, ο κ. Φωτόπουλος βρίσκεται σε επαφές με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και με τον ίδιο τον Αλ. Τσίπρα, με τον οποίο διατηρεί πολύ καλές σχέσεις.
Συν τοις άλλοις, πολλά ιστορικά συνδικαλιστικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ έχουν προσχωρήσει, εδώ και αρκετούς μήνες, στον ΣΥΡΙΖΑ. Μερικοί από αυτούς είναι οι κ. Ραυτόπουλος, Κοτσακάς και Γκόβας. Οι δύο πρώτοι, μάλιστα, ήταν στο πλευρό του Ακ.Τσοχατζόπουλου, στη “μεγάλη σύγκρουση” του 96′.
Επίσης, από το ΠΑΣΟΚ προέρχονται και οι εκλεγέντες, στις τελευταίες εκλογές με το ΣΥΡΙΖΑ, Π. Κουρουμπλής και Σ. Σακοράφα, ενώ συζητήσεις με τον Αλ. Τσίπρα έχει κατά καιρούς και ο Ν. Κοτζιάς, παλιός συνεργάτης του Θ. Πάγκαλου και του Γ. Παπανδρέου. Από το ΠΑΣΟΚ, τέλος, προέρχεται και ο εργατολόγος, Αλ. Μητρόπουλος.

Αλέκα Παπαρήγα: Ανυπακοή σε ΕΕ-ΣΕΒ με δυνατό ΚΚΕ (Video)

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012

Γνώριμα κόλπα

Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έκοψε λάσπη» απ' τα μεγαλεπήβολα περί καταγγελίας του μνημονίου είναι κάτι ήδη γνωστό. Σταδιακά όμως αρχίζει να «δουλεύει» και το άλλοθί του, αλλά δεν πρωτοτυπεί καταφεύγοντας στο παλιό γνωστό περί «καμένης γης».
Ο Δ. Παπαδημούλης δήλωσε χτες στον «ΣΚΑΪ»: «Οταν ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνει από το 4,5 στο 17% οφείλει με αίσθημα ευθύνης να επεξεργαστεί περισσότερο το πρόγραμμά του (...) να δημιουργήσει τη γέφυρα ανάμεσα στο θέλω και στο μπορώ. Η πραγματικότητα είναι ότι τα δύο τελευταία χρόνια με το μνημόνιο 1 και 2 έχουν δέσει την οικονομίας μας και τη χώρα μας χειροπόδαρα και για αυτό χρειάζεται πολλή δουλειά με οικονομολόγους, διεθνολόγους, με νομικούς που ξέρουν από διεθνείς συμβάσεις για να βάλει σε μια σειρά τις ενέργειες που απαιτούνται»...

Και ο Π. Σκουρλέτης στο «Ράδιο 9»: «Αν λοιπόν αυτά που εγώ προσπαθώ να σας παρουσιάσω αμφισβητούνται, θα έπρεπε πολύ περισσότερο να τεθούν ως ερωτήματα σε αυτούς οι οποίοι εφαρμόζουν δύο χρόνια την μνημονιακή πολιτική και μας έχουν φτάσει σ' αυτό το αδιέξοδο (...) Βεβαίως δεν είναι τα πράγματα ρόδινα. Δεν μπορούμε με ένα ραβδάκι την επομένη των εκλογών να αλλάξουν και ούτε υποσχόμαστε λαγούς με πετραχήλια».
Οταν βεβαίως στριμώχνονται καταφεύγουν σε αστείες δικαιολογίες. Οπως του Γ. Βαρεμένου, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, που δήλωσε στον ρ/σ «Βήμα»: «Εδώ μιλάμε και για αχαρτογράφητα νερά. Δεν ξέρουμε ούτε γιατί πρέπει ακριβώς να προετοιμαστούμε. Δεν ξέρουμε ακριβώς». 'Η του Π. Σκουρλέτη, που κληθείς να σχολιάσει δήλωση του Β. Πριμηκήρη περί πιστωτικού γεγονότος, δήλωσε «ο αγαπητός Βασίλης (...) δεν είναι υποχρεωμένος να απαντά σε όλα με λεπτομέρειες»! 'Η του Γ. Μηλιού («Real fm») «μην το παίρνετε τοις μετρητοίς»...

Οι ιππότες της τραπέζης και οι τραπεζοκόμοι

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

«Αν η Αφρική ήταν τράπεζα, θα την είχαν σώσει», έγραφε ένα παλιό σύνθημα. Και σήμερα, τον καιρό της κρίσης και της επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, σχεδόν μοιάζει με αξίωμα. Οι τράπεζες δεν περιμένουν την πολιτική που θα ορίσει τη λειτουργία τους. Οι ίδιες χαράσσουν πολιτική. Και οι πολιτικοί ακολουθούν με όλα αυτά τα επιχειρήματα περί «ευστάθειας», «ρευστότητας», «αναγκαίας διάσωσης» και προβληματισμών περί καταθέσεων. Αν έχετε κάποια αμφιβολία γι’ αυτό, σκεφθείτε αν πριν από μερικά χρόνια θα μπορούσατε να φανταστείτε στη θέση του πρωθυπουργού έναν τραπεζίτη.

Το 2008, όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, ο Κώστας Καραμανλής ως πρωθυπουργός διαβεβαίωνε πως οι ελληνικές τράπεζες δεν κινδυνεύουν γιατί δεν έχουν τοξικά προϊόντα. Λίγο αργότερα όμως τους έδωσε 28 δις και ο Παπανδρέου συνέχισε με άλλα 40. Το 2011 ο Ευάγγελος Βενιζέλος έδωσε 100 εκατομμύρια στην Proton Bank, που ήταν υπό δικαστική διερεύνηση, και στη συνέχεια άλλα 700 εκατομμύρια από τα ποσά που δανειζόμαστε, με όλες τις γνωστές επιπτώσεις. Αμέσως μετά έφτιαξε έναν νόμο που τον αμνήστευε γι’ αυτή του την παρανομία.

Τι συνέβη με τις ελληνικές τράπεζες;

Τίποτα παραπάνω από το ότι αναγκάστηκαν να αποκαλύψουν τη σχέση τους με το πολιτικό κατεστημένο και τον τρόπο που λειτουργούσαν επί δεκαετίες. Η λεγόμενη έλλειψη ρευστότητας των τραπεζών δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της κρίσης, αλλά και της πολιτικής τους. Επί δεκαετίες μάζευαν λεφτά των καταθετών και στη συνέχεια με αυτά τα λεφτά, όπως ακριβώς ο Κοσκωτάς, δανειοδοτούσαν offshore εταιρίες και θυγατρικές τους, από τις οποίες διοχέτευαν χρήμα σε άγνωστη κατεύθυνση. Ο Κοσκωτάς μπροστά τους μοιάζει με αγνό πρόσκοπο.

Στην αγορά δημιουργούσαν μια εικόνα ευρωστίας και έσπρωχναν το επενδυτικό κοινό να τις εμπιστεύεται και στη συνέχεια να εξαρτάται με κάθε είδους δάνεια, ακόμη και «για την πιτυρίδα». Οι περισσότερες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου που έκαναν ήταν εικονικές. Δάνειζαν κάποιες offshore εταιρίες, οι οποίες στη συνέχεια συμμετείχαν στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας. Μια αέναη φούσκα με εικονικό χρήμα.

Και τι έκαναν οι μέτοχοι; Οι μεγάλοι συμμετείχαν στο παιχνίδι. Έβγαζαν δάνεια για τον εαυτό τους ή για τις εταιρίες τους. Δημιουργούσαν εταιρίες real estate με δάνεια της τράπεζας και στη συνέχεια πουλούσαν κτίρια στην ίδια την τράπεζα ή σε ιδιώτες σε πολλαπλάσιες τιμές από τις πραγματικές. Στο τέλος έσβηναν ίσως και τα δάνεια ως ζημιές. Την πλήρωναν τελικά οι μικρομέτοχοι και οι καταθέτες που αντιμετωπίζουν σήμερα το ενδεχόμενο της κατάρρευσης.

Ο καλύτερος εταίρος στις νομιμοφανείς παρανομίες ήταν η Εκκλησία. Δεκάδες Μονές σε όλη τη χώρα (πρώτη και καλύτερη η Μονή Βατοπεδίου) έπαιρναν δάνεια από τις τράπεζες για να γίνουν μεσίτες. Εκατοντάδες κτίρια χτίστηκαν ή αγοράστηκαν από μοναστήρια και μετά μεταπωλήθηκαν σε πολλαπλάσιες τιμές με μια απλή διαδικασία υπερτιμολόγησης και ξεπλύματος χρήματος χωρίς κανέναν έλεγχο.

Και οι πολιτικοί;

Πολιτικοί όπως και πολλοί δημοσιογράφοι ήταν άμεσα συνδεδεμένοι με το οικονομικό κατεστημένο των τραπεζών. Οι τραπεζίτες ήταν και χρηματοδότες βουλευτών (τις περισσότερες φορές έμμεσα), ενώ η ίδια η Βουλή νομοθετούσε νόμους για τις τράπεζες. Δεκάδες όροι σε συμβόλαια τραπεζών έχουν κηρυχθεί παράνομοι, αλλά εξακολουθούν να ισχύουν. Τα ίδια τα κόμματα έχουν δανειοδοτηθεί με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, βάζοντας ως υποθήκες μελλοντικές τους χρηματοδοτήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό. Και ποιος ξέρει αν αύριο θα υπάρχουν;

Το ίδιο το κράτος όμως έχει κάνει το χειρότερο. Έχει επιτρέψει να μην υπάρχει κανένας ουσιαστικός ελεγκτικός μηχανισμός. Η Τράπεζα της Ελλάδος, γι’αυτό που αποκαλύφθηκε ως σκάνδαλο Proton, είχε επιβάλλει μετά από ελέγχους 50.000 πρόστιμο. Το άφησε να εξελιχθεί όπως και τις δανειοδοτήσεις σε τόσες τράπεζες. Ανέχθηκε επίσης τη συνεχή δανειοδότηση των ΜΜΕ, χωρίς πραγματικές υποθήκες. Στην υπόθεση του ALTER τα δάνεια δίνονταν με υποθήκες άυλους τίτλους. Δηλαδή τηλεοπτικό προϊόν που μπορεί να στοίχιζε 10.000 και να το κοστολογούσαν πολλαπλάσια. Κάπως έτσι τα «Στρουμφάκια» στο ALTER εκτιμήθηκε πως στοιχίζουν 1 εκατομμύριο ανά επεισόδιο και δόθηκαν τα δάνεια, των οποίων τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Σήμερα ο κίνδυνος να καταρρεύσουν οι τράπεζες επισείεται για να παρθούν μέτρα επί μέτρων. Το επιχείρημα είναι ότι έχουν χάσει από το κούρεμα των ομολόγων. Η αλήθεια είναι πως οι τράπεζες, μέσα από τη σχέση συνδιαλλαγής με το κράτος, έπαιρναν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, τα οποία έδιναν στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα, και δανείζονταν με επιτόκιο 1%. Στη συνέχεια με αυτά τα λεφτά κέρδιζαν δανείζοντας το κράτος με 4,5% και τους ιδιώτες με έως και 8%. Μέρος από αυτά τα χρήματα διοχέτευσαν στις θυγατρικές τους στο εξωτερικό για να κάνουν, όπως έλεγαν, το «ελληνικό θαύμα».Το θαύμα ήταν πως με τα χρήματα αυτά δανειοδοτήθηκαν άλλες offshore σε χώρες με ακόμη μικρότερο έλεγχο. Όταν τα ελληνικά ομόλογα έγιναν κουρελόχαρτα, οιτράπεζες κλήθηκαν από την Κεντρική Τράπεζα να τα αγοράσουν. Λεφτά δεν υπήρχαν. Ήταν τότε που οι κυβερνήσεις Καραμανλή-Παπανδρέου, με το επιχείρημα ότι έπρεπε να δώσουν ρευστό στην αγορά, αναγνώρισαν 70 δις για τις τράπεζες. Με αυτά δεν έπεσε ρευστό στην αγορά, αλλά αγοράστηκαν και πάλι τα ομόλογα. Όταν ήρθε το κούρεμα, οι τράπεζες που είχαν κερδίσει, και ο μέτοχοι που είχαν κερδίσει έμμεσα ακόμη περισσότερα, άρχισαν να μιλούν για την κατάρρευση. Οπότε ήρθε η επανακεφαλαιοποίηση.

Αν έχετε αμφιβολία για το ότι όλα γίνονται για τις τράπεζες, υπάρχει και το πρόσφατο παράδειγμα των 18 δις ευρώ. Το ελληνικό κράτος έχει προκαταβάλλει τα λεφτά αυτά, με τα οποία θα πληρωθούν όσοι κατέχουν ομόλογα των ελληνικών τραπεζών. Τα ομόλογα αυτά φυσικά δεν έχουν υποστεί κανένα κούρεμα.Αντίθετα, ο μικροομολογιούχος, ο οποίος έδωσε 100 χιλιάδες για να αγοράσει ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, για να στηρίξει την ελληνική οικονομία, έχει χάσει το 1/3 των χρημάτων του.

Οι τράπεζες θα σωθούν και πάλι

Οι μέτοχοι κυρίως. Τα deal για την αγορά των κρατικών τραπεζών έχουν κλείσει κάτω από το τραπέζι. Όλοι όσοι μιλούσαν για την ανάγκη λειτουργίας των νόμων της αγοράς, ξαφνικά αποκτούν μια επιλεκτική βουβαμάρα. Γιατί να μην ισχύσουν στις τράπεζες οι νόμοι της αγοράς; Γιατί να μην κλείσουν όσες δεν ανταποκρίνονται; Μα για να σωθούν οι καταθέσεις, είναι το επιχείρημα.

Είναι αληθινός ο κίνδυνος των τραπεζών; Ναι, είναι, αλλά δημιουργήθηκε από αυτούς που έπρεπε να είναι ήδη φυλακή. Δεν γίνεται; Μα αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που δεν υπάρχει κανένας ελεγκτικός μηχανισμός. Και η Τράπεζα της Ελλάδος τρέχει να καλύψει με ελέγχους εξπρές, πριν ολοκληρωθούν οι εισαγγελικές έρευνες, τον θόρυβο που δημιουργείται.

Το γεγονός ότι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, της ελεγκτικής Αρχής, ήταν και μέτοχος τράπεζας (και στέλεχος σε πολλές από αυτές) προφανώς δεν τον εμποδίζει να ελέγξει τους συνεταίρους και τα πρώην αφεντικά του. Στην Ελλάδα ζούμε.

πηγή:

Δηλώσεις Παπαρήγα κατά την αναχώρηση για την Μακρόνησο. Στις 18 Ιουνίου ο καταλυτικός ρόλος θα είναι στο λαό και το ΚΚΕ.

"Η Μακρόνησος μπορεί να θεωρείται ένα μνημείο του παρελθόντος, ο ηρωισμός όμως, το να πας κόντρα στο ρεύμα, το να βλέπεις το αύριο που έχει εναλλακτική λύση είναι το πιο σημαντικό απ' όλα. Ο λαός έχει και 'χθες' και 'σήμερα' και 'αύριο'. Στις 17 Ιουνίου πρέπει να κοιτάξει μπροστά και όχι μόνο τι θα γίνει στις 18 Ιουνίου" δήλωσε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ,Αλέκα Παπαρήγα, αναχωρώντας από το λιμάνι του Λαυρίου, για εκδήλωση της Πανελλήνιας Ένωσης Κρατουμένων Αγωνιστών Μακρονήσου, στη νήσο.

Κληθείσα να σχολιάσει την δήλωση της επικεφαλούς του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, είπε "το να την καταδικάσω νομίζω είναι περιττό γιατί η ΕΕ και το ΔΝΤ για το ΚΚΕ είναι μέτωπα πάλης μέσα από τον αγώνα εδώ στον τόπο μας. Αυτό όμως που βγαίνει και από αυτή την δήλωση, είναι ότι στις 17 Ιουνίου ο λαός μοιάζει σα να ανεβαίνει σ' έναν εξώστη. Από αυτόν τον εξώστη ή θα ανέβει πιο ψηλά στην κορυφή ή θα πέσει στον γκρεμό. Στις 18 Ιουνίου, ο καταλυτικός ρόλος θα είναι στο λαό και το ΚΚΕ".

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Δεν πέρασε το σκηνικό της «συναίνεσης» και της αναμονής

Το προεκλογικό σκηνικό της συναίνεσης και της συνεργασίας των κοινωνικών εταίρων που επιχειρήθηκε να στηθεί χτες στη συνάντηση του υπουργού Εργασίας με τους εργοδοτικούς φορείς και τη ΓΣΕΕ, ώστε μετά τις εκλογές η μεγαλοεργοδοσία να περάσει χωρίς αντιστάσεις στην επίθεση δεν πέρασε.

Η παρέμβαση των στελεχών του ΠΑΜΕ στη συνάντηση χάλασε τη σούπα της συναίνεσης και αποκάλυψε τις πραγματικές επιδιώξεις των εργοδοτικών οργανώσεων, αλλά και των συνδικαλιστικών παρατάξεων ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και «Αυτόνομης Παρέμβασης» (ΣΥΡΙΖΑ).

Αντίθετα, έγινε καθαρό και χτες, ότι ο ΣΕΒ, ο ΣΕΤΕ και από κοντά οι ηγεσίες των άλλων οργανώσεων ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ παραμένουν σταθερά προσηλωμένοι στο στόχο τους να τσακίσουν τους μισθούς, να διαλύσουν τις συλλογικές συμβάσεις και να θεμελιώσουν τη νέα «ανάπτυξη» που ευαγγελίζονται και υπόσχονται τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, πάνω στα ερείπια των εργατικών δικαιωμάτων.

Στην κατεύθυνση της «συναίνεσης» και της «σύμπνοιας» κινήθηκε και ο υπηρεσιακός υπουργός Εργασίας Χ. Ρουπακιώτης, που μιλώντας για το χαρακτήρα της συνάντησης είπε πως «ήρθαμε εδώ για να εκφράσουμε τις κοινές αγωνίες εργαζομένων και εργοδοτών...», προκαλώντας την έντονη αντίδραση των εκπροσώπων του ΠΑΜΕ, ενώ στις δηλώσεις του ζήτησε «Οχι εντάσεις στις εργασιακές σχέσεις μέχρι τις εκλογές»! Αυτό, τη στιγμή που μέσα στις επιχειρήσεις η εργοδοσία θερίζει τους μισθούς και όλα τα εργατικά δικαιώματα.

Ακριβώς γι' αυτό σε δήλωσή του μετά τη συνάντηση ο Γιώργος Πέρρος, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, υπογράμμισε με έμφαση: «Η ηρεμία και η συναίνεση που μας προτείνουν δεν μας αφορά, όταν στους χώρους εργασίας γίνεται κόλαση. Ο ΣΕΒ απαίτησε μείωση των κλαδικών συμβάσεων, ο ΣΕΤΕ να μειωθεί και το κατώτερο μεροκάματο. Η κυβέρνηση και ο υπουργός Εργασίας εμφανίζονται ως "Πόντιος Πιλάτος". Είναι βαριές οι ευθύνες για τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ που συζητάνε και αποδέχονται να υπογράφουν μειώσεις μισθών. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να υποκύψουν στις πιέσεις, ούτε να πιστέψουν στις αυταπάτες. Εδώ και τώρα πρέπει να αντιπαλέψουν τις επιδιώξεις της εργοδοσίας και να απαιτήσουν συλλογικές συμβάσεις που θα κατοχυρώνουν τα δικαιώματά τους».
Καρμανιόλα οι αξιώσεις των βιομηχάνων
Τις αξιώσεις των βιομηχάνων για μείωση των κλαδικών συμβάσεων επανέφερε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος, λέγοντας μάλιστα χαρακτηριστικά ότι θα πρέπει «να κοπούν τα σκουλαρίκια, τα περιδέραια και τα χαϊμαλιά των κλαδικών», δείχνοντας έτσι όχι μόνο τις πραγματικές στοχεύσεις του ΣΕΒ, αλλά και το τι θα έχουν απέναντί τους οι εργάτες, μέσα στις επιχειρήσεις την επαύριο των εκλογών. Ταυτόχρονα, εξέφρασε την «ετοιμότητα» του ΣΕΒ «να συζητήσει είτε σε επίπεδο κοινωνικών εταίρων είτε μέσα από την Εθνική Επιτροπή Απασχόλησης, που πρότεινε και η ΓΣΕΕ» αλλά «και την ανάγκη να συζητηθούν τα θέματα του μη μισθολογικού κόστους»! Φάνηκε δηλαδή τι πραγματικά εξυπηρετεί η πρόταση της ΓΣΕΕ για τη σύγκληση των Επιτροπών Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας που ζήτησε η πλειοψηφία της. Οτι ο διάλογος που προωθείται - όποια μορφή και αν πάρει - θα είναι σφαγείο για τους εργάτες.
Απροκάλυπτα εχθρικός προς τα εργατικά συμφέροντα εμφανίστηκε ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ κ.Ανδρεάδης, θέτοντας ευθέως όχι μόνο ζήτημα για τις κλαδικές συμβάσεις και τη μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους, αλλά και για τον κατώτερο μισθό, αφού στη συνάντηση αναφέρθηκε σε μοντέλο Γερμανίας, όπου δεν υπάρχει κατώτερος μισθός. Ο ίδιος μίλησε για την ανταγωνιστικότητα του κλάδου του που τη συνδέει ευθέως με τις συμβάσεις και δήλωσε ότι ο ΣΕΤΕ επιμένει στην καταγγελία της σύμβασης στο χώρο του τουρισμού για να βρεθεί όπως είπε «λογική λύση».
Προτεραιότητα στην «ανάπτυξη» και στο πώς «θα ξαναπάρει μπροστά η οικονομία» ζήτησε ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ Δ. Ασημακόπουλος, ενώ ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Δ. Κορκίδης τάχθηκε και αυτός υπέρ του διαλόγου, κρύβοντας όμως επιμελώς ότι η ηγεσία των εμπόρων την ώρα που ομνύει υπέρ του διαλόγου ζητάει μείωση της κλαδικής σύμβασης στο εμπόριο μέχρι και 15%.
Να, γιατί, μετά από τα παραπάνω, η επιμονή του προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου να γίνει διάλογος μέσα από την Επιτροπή Απασχόλησης δε γίνεται «για να φανεί η αλήθεια», ούτε οι επιδιώξεις των εργοδοτικών φορέων - αυτές είναι πέρα για πέρα καθαρές στους εργάτες - αλλά για να αφοπλιστεί το κίνημα. Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ βρίσκεται στο ίδιο όχημα με αυτό της εργοδοσίας και η συμμετοχή της σε ένα νέο διάλογο εξυπηρετεί την προώθηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και όχι της εργατικής τάξης, όπως πάμπολλες φορές αποδείχτηκε στο παρελθόν.
Εξίσου επικίνδυνη είναι και η θέση της «Αυτόνομης Παρέμβασης», ο εκπρόσωπος της οποίας Θ. Βασιλόπουλος με τη θέση για «πάγωμα» της κατάστασης μέχρι τις εκλογές, - για το οποίο δεν έκρυψε την απογοήτευσή του που δεν επετεύχθη και ενώ όπως ομολόγησε η παράταξή του πρωτοστάτησε σε αυτό - εξυπηρετεί και αυτή τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Γιατί το ζήτημα δεν είναι τι θα γίνει μέσα σε ένα μήνα, αλλά τι θα γίνει μετά τις εκλογές. Εκτός και αν, όπως είπε ο ίδιος, μετά τις εκλογές το πρόβλημα θα το λύσει η κυβέρνηση...!
Αλλά αυτό που απαιτείται σήμερα, δεν είναι ούτε «διάλογος» με τους σφαγείς, ούτε «πάγωμα» και να περιμένουμε μια κυβέρνηση να μας λύσει τα ζητήματα. Αυτό που απαιτείται είναι οργάνωση μέσα στους χώρους δουλειάς, αντίσταση και πάλη για την υπεράσπιση των συμβάσεων και όλων των εργατικών δικαιωμάτων.
Από τον Ριζοσπάστη

Απόρριψη εισήγησης ΠΑΜΕ στο Σωματείο Τεχνικών ΔΕΗ

ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΔΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΕΗ
Πλήρη στήριξη στο μνημόνιο

Απέρριψε την πρόταση καταψήφισης του σχεδίου της ΣΣΕ, το οποίο αποδέχεται τους νόμους του μνημονίου για χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων

Με τις ψήφους σύσσωμης της ΣΑΔ (πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ), της πλειοψηφίας των συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ και ενός συνδικαλιστή της ΔΑΚΕ, καταψηφίστηκε στη προχθεσινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Ενωσης Τεχνικών ΔΕΗ (ΕΤΕ ΔΕΗ) η πρόταση της «Αγωνιστικής Συνεργασίας» (συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ) να απορριφθεί το σχέδιο της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Το σχέδιο έχουν συνδιαμορφώσει η διοίκηση της επιχείρησης με την πλειοψηφία της Ομοσπονδίας (ΓΕΝΟΠ) και προβλέπει την αποδοχή των μνημονιακών νόμων για μεσοσταθμική μείωση των μισθών κατά 35% και κατάργηση της μονιμότητας, η οποία επιτρέπει στην εργοδοσία να προχωρήσει σε όσες απολύσεις θέλει.

Η προχθεσινή συνεδρίαση έγινε προκειμένου η ΕΤΕ να πάρει θέση για το σχέδιο της ΣΣΕ και να την παρουσιάσει - όπως και τα άλλα σωματεία - στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΓΕΝΟΠ που ήταν προγραμματισμένο να γίνει χθες.

Αρχικά ΣΑΔ και ΠΑΣΚΕ προσπάθησαν, με διάφορες υπεκφυγές και προσχήματα, να εμποδίσουν ακόμα και να μπει σε ψηφοφορία η πρόταση της «Αγωνιστικής Συνεργασίας», ώστε να μην αναγκαστούν να πάρουν θέση. Ισχυρίστηκαν ότι δε χρειάζεται να γίνει ψηφοφορία και πως η ΕΤΕ μπορεί στη συνεδρίαση της ΓΕΝΟΠ να παρουσιάσει απλώς τα σημεία με τα οποία διαφωνεί. Παρά τις προσπάθειές τους η ψηφοφορία έγινε και αποκαλύφθηκαν.

Να σημειωθεί ότι οι όποιες διαφωνίες διατύπωσαν ΣΑΔ και ΠΑΣΚΕ με το σχέδιο δεν αφορούσαν στην ουσία του (μείωση μισθών - απολύσεις). Επίσης η ΣΑΔ εξέφρασε την άποψη ότι το σχέδιο πρέπει να αξιολογηθεί στο πλαίσιο των σημερινών συνθηκών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι αποτελεί βάση για συζήτηση με την εργοδοσία.

Στη ψηφοφορία ήταν παρόντα τα 30 από τα 31 μέλη του ΔΣ της ΕΤΕ. Ελειπε ένα μέλος της ΠΑΣΚΕ. Την πρόταση της «Αγωνιστικής Συνεργασίας» υπερψήφισαν 14 μέλη του ΔΣ. Τα τέσσερα μέλη της «Αγωνιστικής Συνεργασίας», τα οκτώ από τα εννέα μέλη της ΔΑΚΕ, το ένα μέλος της «ΑΣΣΕ» και ένα μέλος της ΠΑΣΚΕ.

Την πρόταση καταψήφισαν τα τρία μέλη της ΣΑΔ και 12 μέλη της ΠΑΣΚΕ.

ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ: «Ο λαός χρειάζεται ένα ισχυρό ΚΚΕ»

ΝΙΚΟΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ:«Το δίλημμα των ερχόμενων εκλογών δεν είναι ποια κυβέρνηση θα διαχειριστεί την ευρωζώνη, την κρίση και την οικονομία της αγοράς αλλά ποια πολιτική δύναμη μπορεί να σταθεί απέναντι ως αντίπαλο δέος για να μπει στην ημερήσια γραμμή η δυνατότητα που έχει ο λαός να ζήσει καλύτερες μέρες», τόνισε το μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Νίκος Σοφιανός κατά τη διάρκεια της πολιτική συγκέντρωσης που διοργάνωσε η Ν.Ε. Χανίων του ΚΚΕ χθες το βράδυ στο Πάρκο Ειρήνης και Φιλίας.
Μιλώντας για το διακύβευμα των εκλογών ο κ. Σοφιανός, επεσήμανε ότι «αυτό δεν είναι μόνο για το ΚΚΕ αλλά για τον λαό μας, την επόμενη μέρα που θα έχουν τελειώσει τα ψέματα και οι κοροϊδίες, που θα έρθει ξανά η Τρόικα για τα νέα μέτρα βαρβαρότητας. Ο λαός χρειάζεται ένα ισχυρό ΚΚΕ ως δύναμη αναχαίτισης των μέτρων που έρχονται, δύναμη αισιοδοξίας ότι μπορεί να διαμορφώσει όρους ανατροπής, όρους λαϊκής νίκης. Πιστεύουμε ότι η ευθύνη του καθενός κρίνεται σε αυτό».
Το μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ κατηγόρησε τον ΣΥΡΙΖΑ για 'εξαπάτηση' στον κόσμο της Αριστεράς, τονίζοντας ότι: «Πρέπει να απαντήσει με καθαρές κουβέντες. Η κατάργηση του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης σημαίνει ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το να 'πατάνε σε δυο βάρκες' και να λένε στον λαό να μην ανησυχεί και πως δεν συμβαίνει τίποτε, είναι εξελίξεις τις οποίες θα βιώσει ο λαός μας με τον χειρότερο τρόπο. Ο λαός δεν πρέπει να απογοητευθεί, πρέπει να πάρει μέτρα τώρα. Θεωρούμε ότι δεν έχει κριθεί ακόμη τίποτα όσον αφορά την εκλογική αναμέτρηση που έρχεται. Το βήμα μπορεί να ολοκληρωθεί αρκεί ο λαός να δώσει δύναμη στο ΚΚΕ για την επόμενη μέρα».
«Το σίγουρο είναι πως οι αμφισημίες του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίες άγονται και φέρονται συσκοτίζουν το γεγονός ότι δεν μιλάει καθαρά. Εμείς λέμε την επόμενη ημέρα των εκλογών, πριν συζητηθούν οι προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, θα φέρουμε πρόταση Νόμου στη Βουλή που θα προτείνει την κατάργηση όλων των μέτρων που ψηφίστηκαν εδώ και 2,5 χρόνια. Και στο κέντρο αυτής της κατάργησης είναι η δανειακή σύμβαση. Ο λαός μας δεν πρέπει να δεχτεί να χρεοκοπήσει κυριολεκτικά και να βαδίσει σε έναν δρόμο ανατροπής όσων τον οδήγησαν ως εδώ».
Τέλος ο κ. Σοφιανός σχολιάζοντας την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή, τόνισε πως «αξιοποίησε την αγανάκτηση, την αντίδραση της μούτζας και του γιαουρτιού, σε έκφραση ψήφου στον σχηματισμό της. Εμείς δεν θεωρούμε ότι όλος αυτός ο κόσμος που ψήφισε τη Χρυσή Αυγή είναι Χουντικοί ή Ακροδεξιοί ή ρατσιστές. Θεωρούμε όμως ότι αυτός ο κόσμος πρέπει να συνειδητοποιήσει τις αιτίες και τους λόγους που τον οδήγησαν μέχρι εκεί. Εξάλλου η Χρυσή Αυγή με τις θέσεις της, δεν κινείται και τόσο αντισυστημικά αφού είναι δύναμη που στηρίζει το κεφάλαιο».

Η Φωτογραφία της ημέρας

Carlos Latuff

greece-ballot-paper

Κατασχέσεις ακινήτων για οφειλές 3.000 ευρώ

Διαβάστε το σενάριο που εξετάζει το ΥΠΟΙΚ για τους οφειλέτες του δημοσίου. Τι σχολιάζει ο υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Ζανιάς

Παράταση ίσως για έναν ακόμα μήνα, σκέπτεται να δώσει το υπουργείο Οικονομικών στη ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα, η οποία κανονικά κλείνει στις 31 του μήνα.

Ωστόσο, είναι τέτοια η κατάσταση στα έσοδα (έως και 30% η μείωση σε σχέση με πέρσι), που είναι αμφίβολο εάν φτάνει αυτό για να αποτραπεί το διαφαινόμενο κραχ.

Οι συσκέψεις στο υπουργείο είναι πυρετώδεις και μάλιστα την επόμενη εβδομάδα ο υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Ζανιάς θα επισκεφθεί μεγάλες εφορίες και τελωνεία για να ζητήσει επιτόπου από τους επικεφαλής και τους υπαλλήλους των υπηρεσιών, να συμβάλουν στην αναστροφή της έως τώρα αρνητικής εικόνας.

Ήδη, πάντως, στα δικαστικά τμήματα των εφοριών υπάρχει έντονη κινητικότητα, καθώς μετά από σχετική οδηγία, θα επιχειρηθεί νέα άσκηση πίεσης προς τους οφειλέτες, αλλά αυτή τη φορά από πιο χαμηλά.

Ειδικότερα, έχουν αρχίσει οι οχλήσεις σε όσους χρωστάνε από 3.000 ευρώ και πάνω, με τη προειδοποίηση ότι εάν δεν ρυθμίσουν τις οφειλές τους, θα ενεργοποιηθούν οι προβλεπόμενες διατάξεις ήτοι κατάσχεση ακινήτων και κατάσχεση εις χείρας τρίτων, αρχής γενομένης από τα ενοίκια.

Παράταση αναμένεται να δοθεί και στη καταληκτική προθεσμία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, καθώς συμπίπτει σχεδόν χρονικά με τη διεξαγωγή των εκλογών.

Ούτως ή άλλως είναι τέτοιος ο φόρτος εργασίας στο επίμαχο διάστημα, που κρινόταν αναγκαία η παράταση, παρά το ότι σχεδόν 400.000 φορολογούμενοι θα υποχρεωθούν να υποβάλουν για πρώτη φορά ηλεκτρονικά τη δήλωση τους, επειδή έχουν εισόδημα πάνω από 12.000 ευρώ.

Είναι ενδεικτικό του φόρτου εργασίας, ότι το υπουργείο προσδοκά πολλά από το "κλείσιμο" όσο το δυνατόν περισσότερων από τις 485.000 εκκρεμείς υποθέσεις στις εφορίες, πάνω από τα κεφάλια των εφόρων επικρέμαται και ο πέλεκυς της παραγραφής στο τέλος του έτους των χρήσεων 2000- 2006.

Η Λιάνα Κανέλλη στο Extra3 25/5 (Βίντεο)

Η Ευρώπη λιμοκτονεί, η Γερμανία ανθεί...

Καθημερινές είναι πλέον οι αυξήσεις σε καταθέσεις, μπόνους υπαλλήλων και αυξήσεις τόσο στον ιδιωτικό όσο και το δημόσιο τομέα στη Γερμανία, σύμφωνα με τα στοιχεία...που παρουσίασε η Bundesbank.
Την περίοδο των «παχιών αγελάδων» φαίνεται ότι διανύει πλέον η Γερμανία, σύμφωνα και με το ρεπορτάζ της «Hamburg Abendblatt».
Σημαίνοντα ρόλο στη γερμανική «ευημερία» διαδραματίζουν τα οφέλη από τη «γερμανοποίηση» της Ευρωζώνης, στα πρότυπα της λιτότητας uber alles, με τον ελλειμματικό νότο να ωθεί ανοδικά τα πλεονάσματα του βορρά και συγκεκριμένα της Γερμανίας...
Αυξήσεις στο γερμανικό Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα
Αξίζει να δει κανείς τι ακριβώς συμβαίνει στη γερμανική οικονομία, την ώρα που ολόκληρος ο ευρωπαϊκός νότος ψυχορραγεί υπό τη δαμόκλειο σπάθη της χρεοκοπίας και της καταστροφής.
Στο τέλος του 2011 οι τραπεζικές καταθέσεις στα γερμανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έφθασαν τα 4,7 τρισεκατομμύρια ευρώ, ποσό ρεκόρ με ταυτόχρονη αύξηση κατά 149 δισ. ευρώ σε σχέση με το τέλος του 2010.
Μετά από ένα δεκαετές «πάγωμα» οι δημόσιοι υπάλληλοι είδαν τις μηνιαίες αποδοχές τους να αυξάνονται, μέσα από εντατικοποιημένους συνδικαλιστικούς αγώνες, αφού τα εργατικά συνδικάτα αντιλαμβάνονται την κρατική δημοσιονομική ευημερία και πιέζουν για δίκαιη μοιρασιά...
Τα μεγαλύτερα οφέλη όμως νέμονται οι τραπεζικοί υπάλληλοι και ιδίως τα διευθυντικά στελέχη. Ενδεικτικό είναι ότι η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας, Commerzbank, αποφάσισε προ ημερών να καταργήσει το πλαφόν αποδοχών που είχε θεσπίσει για τους μισθούς των υπαλλήλων της, το οποίο ανερχόταν στα 500.000 ευρώ ετησίως.
Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι από το 2008, όταν η κρίση της Lehman Brothers «μετανάστευσε» από την Αμερική στην Ευρώπη, όλες οι γερμανικές τράπεζες, μεταξύ των οποίων και η Commerzbank είχαν λάβει τεράστιες ενέσεις ρευστότητας για να μπορέσουν να προστατευθούν από διάχυση της κρίσης.
Εναρμονισμένη λοιπόν με τις αποφάσεις για αυξήσεις των τραπεζών και του Δημοσίου, ήταν και η απόφαση της γερμανίδας Καγκελαρίου να δώσει ένα μικρό μπόνους στον εαυτό της 5,7% μέχρι τον Αύγουστο του 2013.
Παχιές αγελάδες με το γερμανικό χρέος να φουσκώνει
Την ίδια ώρα, δε μπορεί να μην προσέξει κανείς την αύξηση του κρατικού χρέους της Γερμανίας μέσα στην τελευταία πενταετία, από 64,9% το 2007 σε 81,2% του ΑΕΠ το 2011.
Η Γερμανία δηλαδή, των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών για τις προβληματικές οικονομίες της Ευρωζώνης, της λιτότητας και της άρνησης για αναπτυξιακή χροιά των μέτρων, έχει αυξάνει το χρέος της, δίνει αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις και αφήνει ελεύθερα τα πάρτι των golden boys, ενώ οι νοτιοευρωπαίοι πληρώνουν...

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ 20.000 ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΔΑΝΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ

Βοήθεια απ' το υστέρημά τους έστειλαν και Δανοί εργάτες
Το ποσό των 20.000 ευρώ που συγκέντρωσαν Δανοί εργάτες παραδόθηκε χτες στους απεργούς του Ασπρόπυργου
Τρανή απόδειξη για τη σημασία και τη διεθνή διάσταση που έχει ο περήφανος αγώνας των απεργών χαλυβουργών εδώ και 7 μήνες, αποτέλεσε η χθεσινή επίσκεψη στην πύλη της Χαλυβουργίας πολυμελούς αντιπροσωπείας συνδικαλιστών και βουλευτών από τη Δανία εκπροσωπώντας την επιτροπή αλληλεγγύης που έχει συγκροτηθεί στη χώρα τους για τους χαλυβουργούς του Ασπροπύργου.

Η επιτροπή που στήθηκε μετά και από επίσκεψη χαλυβουργών εκεί, κατάφερε να συγκεντρώσει και να παραδώσει στους απεργούς 20.000 ευρώ σαν πρώτη δόση. Χρήματα που συγκεντρώθηκαν όπως ενημέρωσαν από χιλιάδες εργάτες πολλών εργασιακών χώρων της Δανίας, σωματεία, Συνδικάτα, Ομοσπονδίες αλλά και απλούς ανθρώπους στους οποίους μετέφεραν το σκληρό αγώνα των χαλυβουργών.

Χαιρετίζοντας ο Κλάους Ολσεν εκ μέρους της επιτροπής αλλά και του σωματείου Χτιστάδων Δανίας τόνισε ότι: « Οταν πριν από περίπου 7 μήνες αρνηθήκατε τους όρους σκλαβιάς που πρότεινε ο Μάνεσης, πήρατε μια μεγάλη απόφαση. Να μην κάνετε πίσω. Να υπερασπιστείτε μισθούς και δικαιώματα. Να παλαίψετε από κοινού για τους απολυμένους. Ο ηρωικός αγώνας σας έγινε σύμβολο ενάντια στην συντονισμένη αντεργατική επίθεση στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη. Είμαστε σίγουροι ότι θα νικήσετε. Οι Δανοί εργάτες είμαστε μαζί σας και θα σας στηρίζουμε μέχρι το τέλος. Μέχρι την τελική νίκη».

Χαιρετισμούς αλληλεγγύης απηύθυναν ακόμα και ο Μπράιαν Ολσεν, οικοδόμος, ο Νικολάι Βιλούμσεν, βουλευτής του Πρασινοκόκκινου κόμματος Δανίας και ο Γιόχαν Πέτερσον, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Δανίας.

Βοήθεια κι από Σουηδία

Εκδήλωση πραγματοποίησε το ΚΚ Σουηδίας το περασμένο Σάββατο στο Γκέτεμπουργκ, για να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον ηρωικό αγώνα των απεργών χαλυβουργών στην «Ελληνική Χαλυβουργία». Στην εκδήλωση που παραβρέθηκε και ο Γραμματέας της Οργάνωσης Σκανδιναβίας του ΚΚΕ Πάνος Απέργης, συγκεντρώθηκε από μέλη, φίλους του Κόμματος, εργαζόμενους σε διάφορους κλάδους ενίσχυση 5.000 ευρώ, η οποία και θα παραδοθεί στο Σωματείο.

Στο μεταξύ χθες συγκροτήθηκε σε σώμα το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του σωματείου που αναδείχτηκε μέσα από τις πρόσφατες εκλογές και η πρώτη ενέργεια που έκανε ήταν να στείλει επιστολές στην εργοδοσία και στο υπουργείο Εργασίας ζητώντας να διοργανωθεί τριμερής συνάντηση.

www.rizospastis.gr