Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Από το Πουέρτο Ρίκο της κραιπάλης στο Οσλο της μελαγχολίας

 

Του Κώστα Τερζή

«Μεθυσμένο ημερολόγιο» του Μπους Ρόμπινσον

«Μεθυσμένο ημερολόγιο» (The Rum Diary)

Σκηνοθεσία: Μπρους Ρόμπινσον

Ερμηνεία: Τζόνι Ντεπ, Άαρον Έκχαρτ, Άμπερ Χερντ, Μάικλ Ρισπόλι, Ρίτσαρντ Τζένκινς, Τζιοβάνι Ρίμπιτζι

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Χάντερ Σ. Τόμσον, Αμερικανού δημοσιογράφου και συγγραφέα, που αυτοκτόνησε το 2005, στα 67 του χρόνια. Οι περισσότεροι κινηματογραφόφιλοι θα θυμούνται τον Τόμσον ως τον άνθρωπο πίσω από το σενάριο της ψυχεδελικής ταινίας «Φόβος και παράνοια στο Λας Βέγκας» που είχε γυρίσει ο Τέρι Γκίλιαμ στα 1998 -σίγουρα όχι από τις καλύτερές του. Στην Αμερική ο Τόμσον θεωρείται «πατέρας» της gonzo δημοσιογραφίας, με άλλα λόγια του ιδιότυπου ρεπορτάζ στο οποίο ο δημοσιογράφος γίνεται ο ίδιος «σταρ» και κεντρική φιγούρα -έχουμε και στην Ελλάδα τέτοια φαινόμενα, κι ας μην είμαστε εξοικειωμένοι με την αμερικάνικη ορολογία. Τέλος πάντων, ο Τόμσον ήταν στενός φίλος με τον Τζόνι Ντεπ, και ο μύθος λέει ότι ο τελευταίος σε μια επίσκεψη στο σπίτι του συγγραφέα πριν από κάμποσα χρόνια, ξετρύπωσε το χειρόγραφο ενός βιβλίου που δεν είχε ποτέ τυπωθεί, από την εποχή που ο Τόμσον ήταν νεαρός δημοσιογράφος στο Πουέρτο Ρίκο, στα τέλη της δεκαετίας του `50. Είναι το «Μεθυσμένο ημερολόγιο», που αφηγείται με έντονους, «καλοδουλεμένους» ρυθμούς, την παράξενη ιστορία του δημοσιογράφου Πολ Κεμπ (Τζόνι Ντεπ), ο οποίος, κουρασμένος από την τρέλα της Νέας Υόρκης, αλλά και τη μετά Αϊζενχάουερ εποχή στην Αμερική, ταξιδεύει στο «παρθένο» νησί του Πουέρτο Ρίκο για να δουλέψει για μια τοπική εφημερίδα, την «The San Juan Star». Υιοθετώντας το στιλ ζωής του νησιού, όπου κυριαρχεί η «τρελή ζωή», καταναλώνοντας άφθονο ρούμι, ο Πολ σύντομα παθιάζεται με την Σενό (Άμπερ Χερντ), την όμορφη αρραβωνιαστικιά ενός «σκοτεινού» επιχειρηματία ονόματι Σάντερσον (Άαρον Έκχαρτ). Ο Σάντερσον, που εμπλέκεται σε περίεργες υποθέσεις αγοροπωλησίας ακινήτων, είναι ένας από τους πολλούς Αμερικανούς επιχειρηματίες που έχουν αποφασίσει να μετατρέψουν το Πουέρτο Ρίκο σε ένα καπιταλιστικό παράδεισο, στην υπηρεσία των πλουσίων. Όταν ο Σάντερσον ζητά από τον Κεμπ να γράψει ένα κολακευτικό άρθρο για το πιο πρόσφατο επιχειρηματικό σχέδιό του, ο δημοσιογράφος έχει δύο επιλογές, είτε να γράψει προς οικονομικό όφελος του διεφθαρμένου Αμερικανού είτε να τον «αποκαθηλώσει»...

Μεταξύ μελαγχολίας και αισιοδοξίας

«Όσλο 31 Αυγούστου» (Oslo, August 31st)

Σκηνοθεσία: Γιόακιμ Τρίερ

Ερμηνεία: Άντερς Ντάνιελσεν Λι, Χανς Όλαβ Μπρένερ, Ίνγκριντ Όλαβα, Γιοχάνε Κιέλεβικ Λέντανγκ, Εμίλ Λουντ, Μαλίν Κρεπίν, Αντρέας Μπράατεν

Όχι, δεν είναι ο Λαρς από τη Δανία, είναι ο Γιόακιμ Τρίερ από τη Νορβηγία, αν και έχει γεννηθεί και αυτός στην Κοπεγχάγη. Διασκευάζει το βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα Πιερ Ντριέ Λα Ροσέλ «Η φλόγα που τρεμοσβήνει» (εκδόθηκε στα 1931) το οποίο είχε μεταφέρει για πρώτη φορά στον κινηματογράφο ο Λουί Μαλ, στα 1963.

Το “Όσλο, 31 Αυγούστου” ακολουθεί το μοτίβο «ένας άντρας, μία πόλη, 24 ώρες». Ο 34χρονος Άντερς ολοκληρώνει το πρόγραμμα απεξάρτησής του από την ηρωίνη, που παρακολουθεί στην επαρχία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, του επιτρέπεται να μεταβεί στην πόλη ώστε να περάσει από συνέντευξη για μια δουλειά. Εκμεταλλεύεται την ευκαιρία αυτή και μένει στην πόλη, τριγυρνώντας στους σχεδόν έρημους δρόμους σαν φάντασμα, συναντώντας ανθρώπους που έχει να δει καιρό. Είναι έξυπνος, όμορφος και από καλή οικογένεια, όμως μέσα του είναι δυστυχισμένος για τις τόσες ευκαιρίες που πέταξε, για τους αγαπημένους του ανθρώπους που εγκατέλειψε. Αισθάνεται ότι η ζωή του είναι ουσιαστικά τελειωμένη. Στο υπόλοιπο της ημέρας, καθώς και της νύχτας που ακολουθεί, θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα φαντάσματα του παρελθόντος και με τα λάθη που έχει κάνει...

Ο σκηνοθέτης «παίζει» σε χαμηλούς, προσωπικούς τόνους, με την κάμερα στο χέρι, αναμειγνύει νότες αισιοδοξίας αλλά και μελαγχολίας, και καθώς ο χρόνος της αφήγησης τελειώνει, μένει ανοιχτό στον θεατή το εάν ο ήρωας είναι κοντά στην αυτοκτονία, στο πισωγύρισμα, ή σε μια καινούργια ζωή.

«Η Χρυσή Εποχή» (L' Age d'Or) και «Ανδαλουσιανός Σκύλος» (Un Chien Andalou)

Σκηνοθεσία: Λουίς Μπουνιουέλ

Σε κοινή προβολή, δύο αριστουργήματα του σουρεαλιστικού κινηματογράφου, από την αρχική περίοδο δημιουργίας του μεγάλου Λουίς Μπουνιουέλ. Γεννημένος στα 1900, ο Μπουνιουέλ μεγάλωσε σε μια επαρχιακή κοινωνία, κλειστή, παραδοσιακή και θρησκόληπτη, που ο ίδιος αποκαλούσε «μεσαιωνική». Μέλος μιας πολύ ευκατάστατης οικογένειας, έλαβε από νωρίς αυστηρή καθολική μόρφωση. Ομως, το ελεύθερο πνεύμα του και ο επαναστατικός του χαρακτήρας τον έκαναν να αντιδράσει στον καθολικισμό. Στο πανεπιστήμιο θα γνωριστεί με τον Νταλί και τον Λόρκα, και με τον πρώτο θα γυρίσουν μαζί, στα 1929, τον «Ανδαλουσιανό σκύλο», διάρκειας 16 λεπτών, μια ταινία απόλυτο σκάνδαλο για τα ήθη της εποχής. Ο Μπουνιουέλ χρησιμοποίησε την εμμονή του για τα όνειρα και δημιούργησε ένα συνειρμικό όσο και βλάσφημο σύμπαν, ενάντια στην αστική τέχνη, και με την ταινία αυτή οι σουρεαλιστές τον υποδέχτηκαν πανηγυρικά στους κύκλους τους. Η δεύτερη ταινία του, «Η χρυσή εποχή» (1930), μεγάλου μήκους, φόρος τιμής στον Ντε Σαντ, στρέφεται εναντίον του καθολικισμού, και προκαλεί ακόμη μεγαλύτερο σκάνδαλο. Στην Ισπανία η ταινία απαγορεύτηκε για 50 ολόκληρα χρόνια! Φαντασία, οράματα, ουτοπίες, όλα «ενσωματώνονται» στο επίπεδο της πραγματικότητας... Ο εχθρός είναι η αστική τάξη, ο φετιχισμός, οι θεσμοί της οικογένειας και της Εκκλησίας...

«Café de Flore»

Σκηνοθεσία: Ζαν Μαρκ Βαλέ

Ερμηνεία: Βανέσα Παραντί, Κέβιν Πάρεντ, Ελέν Φλοράν

Από το Μόντρεαλ του Καναδά ο σκηνοθέτης. Βιντεοκλιπίστικης λογικής ταινία, με άφθονη μουσική, από Πινκ Φλόιντ μέχρι Cure, προσπάθεια να εικονογραφηθεί ο έρωτας ανθρώπων που τους χωρίζουν ο χρόνος και ο τόπος... Μια νεαρή μητέρα με ένα γιο με ειδικές ανάγκες κατά τη δεκαετία του ʼ60 στο Παρίσι, και ένας πρόσφατα χωρισμένος άντρας, και πετυχημένος dj στο Μόντρεαλ του σήμερα.

Πηγή:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.