Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Σε αχαρτογράφητες εποχές …

του Δημήτρη Μπίρμπα

Ζούμε μια κυριολεκτικά πρωτόγνωρη εποχή. Τραγικά πρωτόγνωρη. Η παγκόσμια συστημική κρίση του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού των ανεξέλεγκτων χρηματααγορών, «ρευστοποιεί» οικονομίες και κοινωνίες, θεσμούς και πολιτικά σχέδια.

Η μεταβατικότητα της περιόδου, η έλλειψη συγκροτημένου, Αριστερού πολιτικού εναλλακτικού σχεδίου για περιοχές, κράτη και υπερεθνικές ενότητες, οδηγεί τον πλανήτη - με τον «αυτόματο πιλότο» των άναρχων πτήσεων των αδηφάγων χρηματαγόρων – σε κοινωνικούς κανιβαλισμούς, περιβαλλοντικές ανισορροπίες, εμπόλεμους εθνικισμούς και θρησκευτικούς φονταμενταλισμούς.

Η πολιτική διακυβέρνηση της παγκοσμιοποίησης αν πριν ήταν επείγουσα, τώρα είναι αναγκαίος όρος επιβίωσης του πλανήτη. Κι όμως, οι πολιτικές ελίτ ανά τον κόσμο σε πείσμα των καιρών, «εθνικοποιούν» την οπτική τους και με εξαίρεση την ελπιδοφόρα αλλά ασταθή προσπάθεια της UNASUR, χορεύουν στα κελεύσματα και τον βηματισμό των αγορών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση «χορεύει» στους γερμανικούς ρυθμούς υποχώρησης της Ευρωπαϊκής Ιδέας, παρακολουθώντας το βαλς του αποχαιρετισμού, υπό Σαρκοζί, του κεντρικού ρόλου της Γαλλίας στην ατμομηχανή της ενοποίησης.

Η «καλβινιστική λογική» του νεοσυντηρητικού αναπτυγμένου βορρά, τιμωρεί τον «αμαρτωλό» Νότο και μαζί του την στοιχειώδη οικονομική λογική. Ποντάροντας στην υποταγή της μισθωτής εργασίας μέσω διαρκούς λιτότητας, υποσκάπτει την αναπτυξιακή διαδικασία στην Ευρώπη, αρνούμενοι με πείσμα την μετατροπή της ΕΚΤ σε χαμηλότοκο δανειστή στα κράτη όπως στις τράπεζες, στην έκδοση Ευρωομόλογου, στην αποτελεσματική θωράκιση του ενιαίου Νομίσματος.

Η στενόμυαλη, νεοφιλελεύθερη λογική τους οδηγεί την Γερμανία και τις άλλες χώρες στα πρόθυρα της ύφεσης, στα ύψη τα επιτόκια δανεισμού για τις περισσότερες χώρες και όχι μόνο του Νότου και σε αστάθεια το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Η «κομμουνιστική», κατά δήλωση και μόνο, Κίνα, οδηγεί στο όνομα του ανταγωνισμού και της αποτελεσματικότητας τον παγκόσμιο καπιταλισμό σε πορεία εξαθλίωσης των μισθωτών, σε κατάργηση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, σε υποτίμηση των δημοκρατικών διαδικασιών. Χαρακτηριστική η προτροπή της στον Μπαρόζο για αναγκαιότητα της επιτάχυνσης των «μεταρρυθμίσεων» στην Ευρώπη. Οι υπόλοιπες χώρες του BRIC συμπληρώνουν το κερασάκι στην τούρτα των πιέσεων στις κατακτήσεις των εργαζόμενων στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Υπάρχει ελπίδα σε μία χώρα που το νέο μνημόνιο υποταγής, την τοποθετεί στην Ευρώπη της τρίτης ταχύτητας με την Πορτογαλία και τις πρώην ανατολικές χώρες;

Ένα μνημόνιο που οι όροι του είναι μαθηματικά βέβαιο ότι δεν θα εκπληρωθούν, όπως και των προηγούμενων και ότι οι θυσίες γίνονται κυριολεκτικά στον αέρα, λόγω της σπείρας της ύφεσης, χωρίς σχέδιο διαχείρισης και ανάπτυξης, με την κοινωνία οργισμένη, τρομοκρατημένη και κατακερματισμένη.

Οι απαντήσεις σίγουρα δεν είναι εύκολες, η συγκυρία απαιτεί πολυπαραγοντικές προσεγγίσεις, αλλά κυρίως ξεκάθαρες επιλογές και αποφυγή μανιχαϊστικών αντιλήψεων, ιδιαίτερα από την «εξειδίκευμένη» σε αυτό Ελληνική Αριστερά.

Ανεξάρτητα της αναγκαιότητας, από χθες, σύμπτυξης εκλογικού μετώπου του ΣΥΡΙΖΑ με όλους όσους εναντιώθηκαν στα Μνημόνια, μετώπου που θα υπερασπίζεται της δημοκρατικές «κοινωνικές» κατακτήσεις και θα διεκδικεί την επαναδιαπραγμάτευση των όρων αποπληρωμής και αναδιάρθρωσης του χρέους και την κατάργηση των μνημονιακών δεσμεύσεων διαρκούς λιτότητας , που έχουν οδηγήσει την χώρα στην ιστορικά μεγαλύτερη χρονικής διάρκειας ύφεση. Ο ΣΥΝ οφείλει αν θέλει να έχει την ηγεμονία, να πάρει την πρωτοβουλία και να διατυπώσει συγκεκριμένο εναλλακτικό πρόγραμμα, εξειδίκευσης του υφιστάμενου ,πάνω σε τρεις σταθερές

- Την επιλογή της πολιτικής ενοποίησης της Ευρώπης, ως προϋπόθεσης της πολιτικής διακυβέρνησης της παγκοσμιοποίησης, μέσα από την διαρκή θεσμική και κινηματική πάλη της αλλαγής συσχετισμών και προτεραιοτήτων , που θα αποτυπώνεται σε ένα εναλλακτικό Ευρωσύνταγμα και την συνδιεκδίκηση του, με τις δυνάμεις του ΚΕΑ, της λοιπής Ευρωπαικής Αριστεράς , των οικολόγων και κομματιού ,τουλάχιστον, των Ευρωπαίων σοσιαλιστών στις ευρωεκλογές του 2014

- Την επιλογή του δημοκρατικού προτάγματος σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο με έμφαση στην ενδυνάμωση των αιρετών οργάνων, υποβάθμιση του βάρους της τεχνοδομής, διαμόρφωση όρων λαϊκής συμμετοχής και κοινωνικού ελέγχου.

- Την επιλογή της «ακριβής» ανάπτυξης, της εναντίωσης στην κατασπατάληση των φυσικών πόρων, στην εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου και την «κινεζοποίηση» των εργασιακών σχέσεων, που επιχειρείται στην χώρα μας, (ΕΟΖ, ΣΔΙΤ μεγάλων έργων, ΗΛΙΟΣ κλπ.) χάριν «επενδυτικού» κλίματος, «ανταγωνιστικότητας» και «ανάπτυξης».

Κλειδιά εδώ είναι

- Η ριζική αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα, με απλοποίηση των γραφειοκρατικών διαδικασιών, καταστροφή των κομματικών πελατειακών σχέσεων, πάταξη της εκτεταμένης διαφθοράς σε ορισμένες υπηρεσίες και καλλιέργεια στους εργαζόμενους αντίληψης λειτουργίας, υπηρέτη και όχι διαφεντεύοντος του δημόσιου συμφέροντος

- Η ενίσχυση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα των υπηρεσιών δημόσιου γενικού ενδιαφέροντος (Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια κλπ.), που αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ ,για την ύπαρξη στοιχειώδους επιπέδου κοινωνικής συνοχής , θέσπιση ενός ελάχιστου εγγυημένου κοινωνικού εισοδήματος.

- Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της με όρους αειφορίας. Ποιοτική τυποποίηση αγροτικής παραγωγής – πολλαπλές μορφές τουρισμού -ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – «στοχευμένες» βιομηχανικές παρεμβάσεις – στήριξη της μικρομεσαίας επιχείρησης

- Η αναβάθμιση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, με αυτονομία των βαθμίδων , αλλά και αναπροσανατολισμός του με προτεραιότητα σύνδεσης των ΑΕΙ και ΤΕΙ, με τις αναγκαιότητες του σχεδίου ανασυγκρότησης της Οικονομίας.

Στην τρέχουσα πολιτική συγκυρία απαιτείται

Η συστηματική προβολή των αντίθετων, προς τα γερμανικά λαϊκίστικα στερεότυπα, απόψεων στον Ευρωπαϊκό χώρο για την αποφυγή εθνικοαπομονωτικών αντιλήψεων. η επιδίωξη εμβάθυνσης και ανάπτυξης των διεθνών, σχέσεων και συμμαχιών ιδιαίτερα με τις χώρες του Νότου.

Η έγκαιρη και σαφής καταδίκη, σχεδίων και πρακτικών ανεξέλεγκτης προβοκατόρικης βίας, είτε προέρχονται από όσους θέλουν αφελώς να «ξυπνήσουν» επαναστατικά τον λαό, είτε από εκείνους που σκόπιμα επιδιώκουν να τον τρομοκρατήσουν, είτε απλώς από όσους ξεσπάνε τυφλά την οργή τους. Ο κίνδυνος έμμεσης δημοκρατικής εκτροπής, χάριν της «ομαλότητας», κυοφορείται ήδη σε επιτελεία των εγχώριων πολιτικο-οικονομικών ελίτ. Η επιτυχία των «έκτακτων μέτρων» σε ΗΠΑ το ΄60 σε Γερμανία και Ιταλία το ΄70 κ.α. τους γοητεύει αρκετά, τα ΜΜΕ της διαπλοκής το υποστηρίζουν. Η προσπάθεια εμπλοκής, έμμεσα τουλάχιστον, της Αριστεράς είναι ολοένα και πιο εμφανής , η επανάληψη των φαινομένων καταστροφής πιθανά να διαμορφώσει από το μιντιακά κυρίαρχο μνημονιακό μπλοκ, ως βασική διλημματική επιλογή στις προσεχείς εκλογές, το «ασφάλεια» ή «χάος». Κάτι που βοηθά τον ακραίο συντηρητισμό σε όλες τις καταστάσεις.

Τα δημοσκοπικά ποσοστά στέλνουν την Αριστερά στον παράδεισο. Αν επαληθευθούν εκλογικά, η ύπαρξη ενός καθαρού, κυβερνητικού σχεδίου άμεσης αντιμνημονιακής συνεργασίας αλλά και η διατύπωση μεσοπρόθεσμου εναλλακτικού προγράμματος, είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία. Μην ξεχνάμε, ότι ιστορικά για την Αριστερά, η απόσταση από τον παράδεισο στην κόλαση δεν είναι και πάντα δυσάρεστη, μπορεί να είναι και μεθυστική …ιδιαίτερα σε αχαρτογράφητες εποχές

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.