Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

ΩΡΕΣ ΔΡΑΜΑΤΙΚΕΣ - ΩΡΕΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ

 

…ΚΑΙ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!

Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΡΙΜΙΚΗΡΗ*

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η χώρα μας, με τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. έχει οδηγηθεί στον όλεθρο, ο δικομματισμός άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στους διεθνείς τοκογλύφους και στους νεοαποικιοκράτες, που πάντα λειτουργούσαν ασύδοτα έξω από τα πλαίσια της οποιασδήποτε διεθνούς νομιμότητας.

Οι πραξικοπηματίες του δικομματισμού και τα ανδρείκελα του χρηματιστικού κεφαλαίου διαλύουν τη χώρα καθημερινά και παρασύρουν τον ελληνικό λαό στη μεγαλύτερη τραγωδία που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα από την περίοδο της εθνικής ανεξαρτησίας της και μετά.

Τόσο ο εγκάθετος πρωθυπουργός κος Λ. Παπαδήμος, όσο και το μαύρο μέτωπο του δικομματισμού με το ΛΑΟΣ μέσα, προωθούν στην Ελλάδα ένα πρωτόγνωρου τύπου πραξικόπημα για την εγκαθίδρυση μιας κεφαλαιοκρατικής δικτατορίας, η οποία, παρά τον κοινοβουλευτικό της μανδύα, θα συνιστά, από άποψη μέτρων κοινωνικής λεηλασίας και κατεδάφισης, κάτι πολύ πιο σκληρό από τα στρατιωτικά σιδερόφρακτα πραξικοπήματα που γνωρίσαμε και στην Ελλάδα .

Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού αντιλαμβάνεται - γιατί το νιώθει στο πετσί του, από τις άγριες περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις του - ότι χρησιμοποιείται σαν πειραματόζωο από δυνάμεις που συμμετέχουν στον πόλεμο, που ξέσπασε τα τελευταία χρόνια στα καπιταλιστικά κυκλώματα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός είναι μέσα στο δοκιμαστικό σωλήνα, για να δημιουργηθεί το αντίδοτο στις κατακτήσεις των εργαζομένων στην Ευρώπη, που έγιναν με αίμα και θυσίες δεκαετιών.

Τελικά, σήμερα όλοι πλέον συνειδητοποιούν ότι αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτή η Ευρωζώνη δεν έχει καμία σχέση με το όραμα των λαών της Ευρώπης για μια Ευρώπη της ειρήνης, της αλληλεγγύης και της ανάπτυξης.

Η σημερινή κριτική και απόρριψη αυτής της Ε.Ε., υπό την κυριαρχία των τραπεζιτών της Φρανκφούρτης της, της κ. Μέρκελ και των δυνάμεων του άγριου ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού, δεν είναι ένας απλός στείρος αντιευρωπαϊσμός, μια επιλογή αρρωστημένου εθνικισμού. Το αντίθετο μάλιστα: είναι θέση υπέρ μιας άλλης Ευρώπης που θα σέβεται πρώτα και κύρια τους πολίτες της.

Η μάχη του ΔΝΤ και πίσω απ’ αυτό, των ΗΠΑ με τους ευρωπαίους κεφαλαιοκράτες, δεν έχει τίποτα να κάνει με την Ευρώπη και τους λαούς της.

Η Ε.Ε. πάντα ήταν μια καπιταλιστική ολοκλήρωση και ως ένα βαθμό, τις προηγούμενες δεκαετίες κατάφερνε, μέσα από συμβιβασμούς, κάπως να προχωρήσει, χωρίς να έχουμε τη σημερινή εξόντωση - στην κυριολεξία - των ευρωπαίων εργαζομένων.

Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία του χθες - και όχι μόνο – υπερασπίστηκε, ως ένα βαθμό, το κοινωνικό κράτος. Ένα κοινωνικό κράτος, που, για την ταξική Αριστερά, ποτέ δεν ήταν ο «παράδεισος» - ήταν, όμως, αποτέλεσμα αγώνων της εργατικής τάξης. Σήμερα, ο Πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς κ. Παπανδρέου (μαζί και η μεγάλη πλειοψηφία της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας) μπαίνει μπροστάρης στο ξεχαρβάλωμα των εργασιακών σχέσεων, των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και σε ότι έχει απομείνει από το κοινωνικό κράτος. Οι επιλογές όλων των πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης, με εξαίρεση την ριζοσπαστική Αριστερά, βασίζονται στην περίφημη πολιτική της ανταγωνιστικότητας, που περνά μέσα από το κτύπημα του κόστους εργασίας και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία παντού οι Σοσιαλδημοκράτες τα βρίσκουν με τους συντηρητικούς και σε κυβερνητικό επίπεδο, αφήνοντας στην πάντα το «θέατρο» δικομματικών ή διπολικών αντιθέσεων, στο όνομα της καταπολέμησης της κρίσης χρέους.

Σ’ αυτή τη διαμορφωμένη κατάσταση, μόνο μια μεγάλη λαϊκή προοδευτική ανατροπή μπορεί να σταματήσει τη λαίλαπα που προωθεί η αστική κλίκα. Μόνο μια συμπαραταγμένη Αριστερά με τις άλλες προοδευτικές πατριωτικές δυνάμεις της χώρας μπορεί να βγάλει τον ελληνικό λαό από αυτή την τραγική κατάσταση.

Η κρίση του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, η βαθιά κρίση της Ε.Ε ως καπιταλιστικής ολοκλήρωσης και πρώτα και κύρια, η - σχεδόν βέβαιη - διάλυση της ευρωζώνης φέρνει την ελληνική Αριστερά, στο σύνολο της, στο προσκήνιο της πολιτικής πραγματικότητας της χώρας. Ο λαός συνειδητοποιεί κάθε μέρα που περνάει ότι πρέπει να απαλλαγεί από την «δημοσιονομική δικτατορία» της ΕΕ και να εκφράσει δυναμικά την αντίθεση του στα μνημόνια, στις νέες δανειακές συμβάσεις και στις συμφωνίες «φούσκες» τύπου PSI!

Εάν μάλιστα η Αριστερά ξεπερνούσε τις παραδοσιακές της «φοβίες» και αμφιταλαντεύσεις, που την οδηγούν σε επιλογές ποντιοπιλατικές για την κυβερνητική εξουσία (βλέπε ΚΚΕ) από την μια ή από την άλλη, ενός άκρατου κυβενητισμού που την σέρνουν σε πολιτικούς σχεδιασμούς τύπου κεντροαριστερών νεφελωμάτων (βλέπε ΔΗΜΑΡ), ο δρόμος για την οριστική ανατροπή του σάπιου δικομματικού συστήματος θα ήταν σίγουρα ανοιχτός, εδώ και πολύ καιρό. Παρ’ όλα αυτά, όμως, η δύναμη του λαϊκού κινήματος σιγά σιγά μπορεί να ανατρέψει αυτή την δυσάρεστη πραγματικότητα μέσα στην Αριστερά. Η ιστορική ευκαιρία είναι μεγάλη, μέσα από αυτή την σκληρή πραγματικότητα της ανεργίας, της φτώχιας και της συρρίκνωσης των δημοκρατικών δικαιωμάτων, η Αριστερά στο σύνολο της μπορεί να σταθεί στο ύψος της και να παίξει τον ιστορικό ταξικό της ρόλο.

Οι στιγμές και οι ώρες που ζούμε είναι δραματικές: η ελληνική Αριστερά, πολιτική και κοινωνική, χωρίς φοβικά σύνδρομα επιβάλλεται να βγει δυναμικά στους δρόμους, στις πλατείες, στους χώρους δουλειάς, για να δώσει θάρρος στον ελληνικό λαό. Με την συμπαράταξη της Αριστεράς, μπορεί να διαμορφωθεί ένα πλατύ αντιμνημονιακό αντινεοφιλελεύθερο αντικαπιταλιστικό μέτωπο, με στόχο μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, που θα ανατρέψει αυτή την κυβέρνηση και θα ανοίξει άλλους δημοκρατικούς και σοσιαλιστικούς δρόμους για τον ελληνικό λαό.

* Μέλος της Ε.Γ. της ΚΠΕ του ΣΥΝ και της ΠΣΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.