Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

ΙΤΑΛΙΑ: ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΟΙ ΠΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ

 

Του ΒΑΣΙΛΗ ΠΡΙΜΗΚΗΡΗ*

Ακόμα και η στατιστική υπηρεσία (ISTAT) φωτογραφίζει τις δύσκολες μέρες που περνούν οι εργαζόμενοι στην Ιταλία

Πριν από λίγες μέρες η κρατική στατιστική υπηρεσία της Ιταλίας έδωσε στην δημοσιότητα ορισμένα στοιχεία από την ερευνά της σε σχέση με τις συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο του Ιταλικού λαού.

Σύμφωνα με την κρατική στατιστική υπηρεσία (ISTAT) της Ιταλίας το 25% του πληθυσμού βρίσκεται σήμερα στα όρια του κοινωνικού αποκλεισμού. Ο αριθμός αυτός αυξάνει κατά πολύ όταν γίνεται αναφορά στις ηλικίες μεταξύ 18 και 24 χρονών. Είναι ποσοστά πολύ υψηλότερα σε σχέση με άλλες μεγάλες και ισχυρές χώρες της Ευρώπης.

Η πραγματικότητα έτσι όπως την περιγράφει η ίδια η κρατική στατιστική υπηρεσία είναι άκρως ανησυχητική. Στην Ιταλία το 2010 ένας Ιταλός στους τέσσερις βρέθηκε κάτω από τα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Τα στοιχεία αυτά είναι πολύ πιο αρνητικά για την πραγματική κοινωνική κατάσταση των Ιταλών απ΄ ότι στη Γαλλία, που τα όρια της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού βρέθηκαν στο 19,3% του πληθυσμού και στη Γερμανία στο 19,7%.

Πιο εξειδικευμένα αν πάρουμε μόνο τον «κίνδυνο» της φτώχειας, η Ιταλία βρίσκεται στο 18,2% ενώ η Γαλλία στο 13,5% και η Γερμανία στο 15,6%. Για το ηλικιακό κομμάτι του πληθυσμού μεταξύ 18 και 24 χρονών το ίδιο στοιχείο φθάνει το 24,7% στην Ιταλία, το 18,4% στη Γαλλία και το 17,5% στους νέους Γερμανούς.

Εκτός από αυτά επιπλέον υπάρχει και ένα 6,9% στην Ιταλία των πολιτών που βρίσκεται σε συνθήκες «σοβαρής στέρησης σε υλικά αγαθά» πλήρους φτώχιας δηλαδή.

Άλλο άκρως ανησυχητικό στοιχείο που κατέγραψε η στατιστική υπηρεσία είναι αυτό του περιορισμένου χρόνου εργασίας, περίπου το ένα πέμπτο του κανονικού χρόνου εργασίας. Λίγα, δηλαδή, μεροκάματα ή μισά μεροκάματα, αυτό που λέμε «μισή δουλειά». Ο δείκτης της ανεργίας καθημερινά ανεβαίνει και δύσκολα μπορεί να τον υπολογίσει κανείς με τα παλιά κριτήρια, αυτό άλλωστε παραδέχεται και η ίδια η στατιστική υπηρεσία.

Αυτή η σκληρή πραγματικότητα για τον ιταλικό λαό έχει ως αποτέλεσμα σοβαρές στερήσεις σε βασικά υλικά αγαθά. Σύμφωνα δε με τα διεθνή πρότυπα έχουμε «μια κατάσταση αδυναμίας πληρωμής για ορισμένα αγαθά ή υπηρεσίες», όπως καθυστέρηση στην πληρωμή βασικών λογαριασμών τύπου: ενοίκιο σπιτιού, υποθήκης ή στεγαστικού δανείου, δόσεων ή και λειτουργικών εξόδων αυτοκινήτου, τηλέφωνο, αδυναμία να πάνε διακοπές ακόμα και μία εβδομάδα το χρόνο.

Τα στοιχεία καταγράφουν ξεκάθαρα ποιες οικογένειες στην Ιταλία θεωρούνται πιο υποβαθμισμένες και είναι το 16% των νοικοκυριών αυτής της χώρας όπου δήλωσε μεγάλη δυσκολία να φθάσει στο τέλος του μήνα με το εισόδημα που έχει. Επίσης θα πρέπει να πάρουμε υπόψη μας ότι τα στοιχεία αυτά διαφοροποιούνται σημαντικά ανάλογα και με τη γεωγραφική περιοχή της χώρας. Το 12,9% των νοικοκυριών που αποτελούνται από μόνιμους κατοίκους του Νότου είναι άκρως υποβαθμισμένα. Το ποσοστό αυτό είναι διπλάσιο σε σχέση με τις αντίστοιχες καταστάσεις σε οικογένειες του κέντρου (5,6%) και τριπλάσιο από τις αντίστοιχες του Βορρά της Ιταλίας (3,7%).

Τα πιο στερημένα νοικοκυριά σε υλικά αγαθά είναι αυτά που έχουν μεγάλο αριθμό μελών, αλλά μικρό αριθμό εργαζόμενων στην οικογένεια . Είναι δηλαδή οι οικογένειες στις οποίες εργάζεται μόνο ένα άτομο με δύο και τρία ανήλικα παιδιά. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι τα καταφέρνουν καλύτερα από εκείνους που είναι μισθωτοί ( το μεγαλύτερο μέρος τους) ή ακόμα από εκείνους που ζουν μόνο από τη σύνταξή τους. Οπωσδήποτε οι συνταξιούχοι είναι οι πιο ευάλωτοι απ΄ ότι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι πολίτες.

Η παρουσία των εξαρτώμενων ατόμων, ιδιαίτερα των ανήλικων παιδιών δημιουργεί επιπρόσθετα προβλήματα. Το 15,9% των οικογενειών με παιδιά τα βγάζει πολύ δύσκολα σε αντίθεση με το 7% αυτών που κάνουν την ίδια δουλειά και δεν έχουν παιδιά. Το 19,5% των οικογενειών με παιδιά καθυστερεί τους διάφορους λογαριασμούς, το 22,3% το ενοίκιο ή το στεγαστικό δάνειο και το 18,6% τα διάφορα άλλα δάνεια που έχει πάρει.

Όσον αφορά τους μισθούς σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία της Ιταλίας (ISTAT) το 50% των οικογενειών είχε εισόδημα καθαρό που δεν ξεπερνούσε τα 24.544 ευρώ το χρόνο. Στη Ν. Ιταλία το οικογενειακό εισόδημα έφθασε τα 20.600 € το χρόνο.

Στην Ιταλία, όπως απέδειξαν και άλλες έρευνες μεταξύ των οποίων και της Κεντρικής Ιταλικής Τράπεζας (Bancα di Italia) υπάρχει μεγάλη ανισότητα στην κατανομή του πλούτου. Ειδικά για τον πλούτο αξίζει να υπογραμμίσουμε ότι το 10% των οικογενειών κατέχει το 47% του πλούτου. Στον αντίποδα το 30% των πιο φτωχών οικογενειών κατέχει το 8,2% του πλούτου.

Τα στοιχεία αυτά καταγράφουν ότι το εισόδημα των Ιταλών εργαζόμενων κτυπήθηκε άγρια από τις κυβερνήσεις της κεντροδεξιάς του Σ. Μπερλουσκόνι αλλά και των κεντροαριστερών κυβερνήσεων των Πρόντι - Ντ' Αλέμα. Φυσικά αντιλαμβάνεται κανείς το πόσο θα χειροτερεύσουν τα πράγματα με τις πολιτικές λιτότητας που προωθεί σήμερα η κυβέρνηση του Μ. Μόντι.

Οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς αλλά και τα ταξικά συνδικάτα (CGIL) προσπαθούν στο μέτρο των δυνατοτήτων τους να ανασυντάξουν τις δυνάμεις τους και να υπερασπισθούν τα συμφέροντα των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.

* Ο Βασίλης Πριμικήρης είναι μέλος της Εκτελαστικής Γραμματείας της ΚΠΕ του ΣΥΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.