Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010

37η Επέτειος Εξέγερσης του Πολυτεχνείου - Βίντεο από την πορεία στην αμερικανική πρεσβεία

Έξω η τρόικα από την χώρα μας - Έξω το ΔΝΤ - Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία

 
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων. Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι για να γκρεμίζει την αδικία. Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις, ούτε στιγμή να ξεχαστείς. Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε. Μια στιγμή αν ξεχαστείς, αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στη δίνη του πολέμου, έτσι και σταματήσεις για μια στιγμή να ονειρευτείς εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές. Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις για να ζήσουν οι άλλοι. Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι ένα οποιοδήποτε πρωινό. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι μπρος στα ντουφέκια!
Τάσος Λειβαδίτης
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Καφετζόπουλος - Παπακωνσταντίνου σε μια μοναδική παράσταση προσιτή σε όλους

 Καυστικό χιούμορ, χαρισματικοί ηθοποιοί, έξυπνο σενάριο κι ακόμη πιο έξυπνη η ελληνική εκδοχή της κωμωδίας του Νηλ Σάιμον «Σουίτα στο Πλάζα» με την υπογραφή του συγγραφικού διδύμου Ρήγα - Αποστόλου.
Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου αποδεικνύει εμπράκτως σε κάθε λεπτό της παράστασης πόσο πολυτάλαντη ηθοποιός είναι εκφράζοντας την τελειότητα της υποκριτικής της ικανότητας με κάθε σημείο του προσώπου της. Θεατρικός της άντρας, ο Αντώνης Καφετζόπουλος που σε κρατάει τα 120 λεπτά της παράστασης διαρκώς σε εγρήγορση περιμένοντας την επόμενη έξυπνη ατάκα, που δεν αργεί να έρθει.
Οι δυο ηθοποιοί κρατούν επί της ουσίας όλη την παράσταση, η οποία χωρίς να έχει ευφάνταστα σκηνικά, μάλλον αναμενόμενα θα τα χαρακτήριζε κανείς, κι ούτε καμία ιδιαίτερη μουσική επιμέλεια, σε κρατούν μολοταύτα με την απλότητα του παιξίματος τους και το αβίαστο γέλιο που σου βγάζουν. Σας προκαλούμε να το παρακολουθήσετε και να μας στείλετε τα σχόλια σας, προσπαθώντας μετά το τέλος της παράστασης να θυμηθείτε τα πόσα έξυπνα... ακούστηκαν. Απλά αδύνατον να απομνημονευθούν!
Η πλοκή είναι γρήγορη και το γέλιο πηγαίο. Οι δυο ταλαντούχοι ηθοποιοί πλαισιώνονται από τους συναδέλφους τους, Τζίνα Αλιμόνου, Μάνο Ψιστάκη, Υακίνθη Παπαδοπούλου.
Και η θεατρική παράσταση έρχεται ένα βήμα πιο κοντά μας, αφού μπορούμε να την απολαύσουμε πιο προσιτά επιδεικνύοντας την κάρτα ανεργίας μας. Έτσι, στην τιμή του ενός εισιτηρίου παίρνουμε δυο, ισχύοντας η προσφορά για όλες τις παραστάσεις και όχι μόνο για τη λαϊκή.
Επικροτούμε λοιπόν την προσπάθειά τους. Η παράσταση αυτή αποτελεί μια απάντηση στην κρίση που περνάει το θέατρο και η καθημερινότητά μας! Εις συνέχειαν τέτοιων πρωτοβουλιών και προσπαθειών…

Τη Δευτέρα όλοι στο Σύνταγμα, έρχονται οι νταβατζιδες μας. Να τους τρομάξουμε εμείς, όχι αυτοί…

Μιλάνε ανοιχτά πλέον για κοινωνικό σεισμό που θα προκαλέσουν τα μέτρα που ήδη έχουν αποφασιστεί, καθώς, όμως, οι κάλπες είναι ακόμα μπροστά το ρίχνουν στο «τσάμικο».
Από τη μια, προσπαθούν να αποδεσμεύσουν την κάλπη από την πολιτική. Κι από την άλλη, παριστάνουν τους υπεράνω, τους πατριώτες που θα θυσιαστούν για την πατρίδα. Ήδη ομολογούν ότι θα έχουν το λαό απέναντί τους. Η μόνη έγνοια τους είναι πού θα οδηγηθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια.

Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Φαίνεται πως έτσουξε πολύ το εκλογικό αποτέλεσμα της προηγούμενης Κυριακής τον Καρατζαφέρη και το σινάφι του. Διαβάστε την προβοκατόρικη ανακοίνωση από το γραφείο τύπου του Λ.ά.Ο.Σ


Μεταξύ ΝΔ και ΚΚΕ υπάρχει ένα κρυφό "ειδύλλιο", το οποίο έκανε πιο έντονη την παρουσία του στην κυβέρνηση Καραμανλή, όπου με διάφορους τρόπους χρηματοδοτήθηκε το ΚΚΕ. 
Τώρα, αν προκύψει κάτι στις κάλπες, εξαρτάται από την ειλικρίνεια των σχετιζομένων. 
Το ΠΑΣΟΚ πάντως αισθάνεται ότι έχασε δια παντός μια παλιά σχέση που είχε διάφορα σκαμπανεβάσματα.

Με την παραπάνω ανακοίνωση από το γραφείο τύπου του Λάος αποδεικνύεται περίτρανα πόσο πολύ έτσουξε το εκλογικό αποτέλεσμα της προηγούμενης Κυριακής τα στελέχη του.
Θα είμαστε πολύ περίεργοι την επόμενη φορά που θα βγάλετε ανακοίνωση να μας δείξετε και τα στοιχεία που το ΚΚΕ χρηματίστηκε από τη Νέα Δημοκρατία.
Δυστυχώς για εσάς ο λαός σας καταψήφισε γιατί γνωρίζει το προβοκατόρικο ρόλο σας, βλέπει πόσο καλά γλύφετε μια τη ΝουΔου και μια το Πασοκ. Επιτέλους σταματήστε όλο αυτό γιατί γίνεστε γελοίοι και ψεύτες.

Η αριστερά και το καρβέλι

 Να μια αυθαίρετη πρόσθεση: Παφίλης 14,43, συν Μητρόπουλος 6,23, συν Ψαριανός 3,81, συν Χάγιος 2,29, συν Αλαβάνος 2,16, ίσον 28,92. Να και ένα αυθαίρετο συμπέρασμα, βασισμένο στην παραπάνω αυθαίρετη πρόσθεση: Εάν και εφόσον οι αριστεροί συνδυασμοί στην Αττική άθροιζαν τις δυνάμεις τους με κάποιο είδος συσπείρωσης, συμπαράταξης, μετώπου, η αριστερά θα ήταν η μεγαλύτερη δύναμη στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Με διαφορά πέντε μονάδες από τον δεύτερο και καταϊδρωμένο εκλεκτό του ΠΑΣΟΚ. Και με σχεδόν βέβαιη τη νίκη στον δεύτερο γύρο. Ενώ ίδια περίπου εικόνα θα διαμορφωνόταν σε ουκ ολίγες περιφέρειες και δήμους.

Τι θα συνέβαινε στην περίπτωση αυτή; Το πολιτικό σκηνικό θα έβλεπε επιτέλους τον χάρο με τα μάτια του. Η πολιτική του Μνημονίου, των διλημμάτων, των εκβιασμών και της ολικής επαναφοράς θα γνώριζε την πιο δραστική αμφισβήτηση. Ο λαός που δοκιμάζεται θα έκανε ένα μεγάλο βήμα μπρος, οι ελπίδες ότι ο αγώνας αποδίδει θα άνθιζαν και η αριστερά θα πρόβαλλε μετά από πολλά χρόνια ως δύναμη αποτελέσματος, ικανή να διεκδικήσει την εξουσία και να επιβάλει πολιτικές. Εν ολίγοις, τίποτε δεν θα ήταν πια το ίδιο μετά από αυτή την εκλογική μάχη. Για να μην συνυπολογίσουμε την επίπτωση του εκλογικού αποτελέσματος στον αγώνα των εργαζομένων στην Ευρώπη, αλλά και διεθνώς.

Εσείς, αλήθεια, δεν τον κάνατε αυτό τον λογαριασμό; Και δεν φτερούγισε κάτι μέσα στην καρδούλα σας όταν είδατε το άθροισμα; Δεν μπήκατε σε σκέψεις μήπως, ρε παιδί μου, κάποιο μήνυμα στέλνει κι ο κόσμος με την ψήφο του και προς τα δω; Μήπως κάτι ζητάει; Μήπως κάτι δείχνουν προς όλους, προς όλους, προς όλους, τα έρμα τα ποσοστά; Ή μήπως δεν μπορείτε να φανταστείτε τα επιτελεία των αντιπάλων, που βλέποντας αυτούς τους σκόρπιους αριστερούς αριθμούς αναστενάζουν με ανακούφιση; Γιατί; Μα γιατί η αριστερά ξέχασε την πρόσθεση που επί δεκαετίες δίδασκε και τώρα επιδίδεται στη διαίρεση, στην αφαίρεση και στην πολιτική των κλασμάτων.

Πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν πολιτικές διαφορές, θα μας πουν, και τέτοια αθροίσματα βλέπει μόνο ο πεινασμένος που ονειρεύεται καρβέλια. Σωστό, αλλά σωστό είναι επίσης ότι το όνειρο για το καρβέλι γκρέμισε αυτοκρατορίες. Μπορεί, αν πολλοί το ονειρευτούν και το ζυμώσουν, κι εδώ να γκρεμίσει κάποια τείχη…
Από την εφημερίδα Η ΑΥΓΗ